baslatiyorum

gözlerini açmaya korkuyordu,felaketi görürse gördükleri daha bir saracaktı etrafını sanki.Yaşamak dedi içinden bir çocuk,bahçesi tellerle çevrili bir evin balkonundan seslenerek; yaşamak.Hiç bu kadar önemli olmamıştı,hiç bu kadar paylaşılası..