1 Angry Man

bazen, bazı insanlar için kabul etmek çok zordur. her şeyi olduğu gibi kabul etmek. olan şeyden ziyade, istediği gibi olmamasıdır asıl canını sıkan. "o"na nasıl olmuştur, nasıl "o"nun istediği gibi olmaz, nasıl "o"nun tüm çabalarına rağmen olmaz, nasıl olur da "o" başaramaz"? olan şey nedir, asıl konu nedir, onu bile unutur bazen bu insanlar. sadece kendine yediremediği, yakıştıramadığı şeydir derdi. evet, herkese olabilir, ama "o"na kesinlikle olamaz. çünkü "o" eşsiz, "o" özel, "o" diğerleri gibi değil di mi? hiç kimse dünyanın çok büyük bir parçası değil, ama "o" dünyanın çok büyük bir parçası, di mi?

ve üçüncü şahıs cümlelerinden çıkmamız gerekirse, kendimle kavga etmekten çok yoruldum. aslında, keşke daha çok yorulsam, ve tüm bunları artık bitirsem. ama maalesef, daha var sanırım. kabullenmeyi öğrenmeme daha çok var.

ve bu az önceki son cümlelerimden de nefret ediyorum. varmış sanırım. sanırmışım. daha çok varmış. mışmış. bok var. böyle diye diye ömrümü bitireceğim. şimdi lan şimdi yapacaksın. ne çok var. daha ne olacak allahın cezası?

kendimi öldüreceğim döve döve. ama biraz yavaş oluyo, işkenceli. en sevdiğim. hayır, sevdiğim değil, en iyi bildiğim. belki de sevdiğim. bu kadar zamandır bunu sürdürmemin başka bir açıklamasını bulamıyorum çünkü.

içim, kendime öfke dolu.