- 16 Haz 2010
- 64
- 1
- 0
- 36
Çoğu çocuksu, bir kaçı okumaya değmez. Belki topluca zaman kaybı. Herhangi bir partiye sempati duymuyorum. Atatürkten nefret etmiyorum. Kendimi herhangi bir dine mensup olarak görmüyorum. Bana, optimist'te diyebilirsiniz. Ya da karamsarım. İkisinin arasında bir birey olabilirim. Bazı şeylere karşıyım, ve hayır, kendim de yapmıyorum..
Mesela, bir bayanın giyinişi şu sıralar sanırım en çok konuşulan konulardan birisidir. Benim sevgilimde, giyinmeyi seviyor. Ben de güzel şeyler giymesini isterim. Neden istemeyeyim? Yani ben şort giyip o kıllı bacaklarımı açabilirim de, o açamaz mı? Bana garip geliyor. Başkasının sevgilisi de taş gibi giyinince dönüp bakmam. Takdir eder ve geçerken hep şunu düşünürüm; "Umarım ipsiz sapsız birisi laf edipte keyiflerini kaçırmaz."
Birbirimize vermediğimiz desteklerdende nefret ediyorum mesela. Bir ara, bir cümle okumuştum İngilizce. "Belki de kanserin çaresi, parası olmadığı için okuyamayan birisinin beynindedir?".. Bu cümleyi yatırıp düşünürseniz; evet, olabilir. Bilgi almak için tonlarca para ödüyoruz. İşin garibi, almak istediğimiz bilgi için bir ton sınavlardan geçiyoruz. İnsanların bilgi vermek için can atması gerekmez mi? Herkes zengin olabilir, sorun yok. Çünkü herkes zengin olsaydı; sağlıklı yaşama oranı artardı. Kültür artardı. Ve eski bilgileri öğrenmeye çalışmak yerine, yeni şeyler keşfetmeye çalışırdık, çılgınca şeyler; ölümsüzlük belki.
Dogmatik bilgilerden de şikayetçiyim aslında. Bana göre evrim teorisi, big bang, İslam ve diğer her şey gerçek. Steve Jobs; "Noktaları geleceğe bakarak değil, geçmişe bakarak birleştireblirsiniz." Ve evet, bu da böyle. Gerçekten kendi geçmişime baktığımda @X, [MENTION=4969]Alper[/MENTION], [MENTION=4977]esekherif[/MENTION] biliyor patladığım bazı dönemleri. Bana dayanma gücü verdikleri zamanlar oldu, ve şu anda o eski çocuktan kat kat üstünüm. Gelir düzeyim, kültür düzeyim vb.. Ama ben bunu neden bir Allah'a bağlamalıyım? Ben de çok istiyorum, bir yaradan olsa diye. Ama; ibadetlerimi yerine getirmediğim için mi yanacağım? Peki ya içimdeki iyiliği her şeye rağmen korumamın, insanlara kötü yaklaşmayıp tam tersine hep kötülük gördüğüm ve buna katlandığım için bir ödülüm olmayacak mı?
Para konusu da garip geliyor bana mesela. Önceden 50 TL için arkadaşlarımdan yardım isterdim, tanıdıklarımdan. Gerçi o zaman da pek hayır görmedik onlardan 🙂. Ama bugün cebimde olan parayı bir arkadaşım istese düşünmem bile. Neden düşüneyim ki? Ben yine çalışıp kazanacağım. Bir insanı kırmaktan önemli mi.. Varsın, geri ödemesin borcunu. Varsın ben zor duruma düştüğümde bakmasın. Bu neden bu kadar önemli? Herkes kendisine yakışanı yapar.
Gelelim dogmatik ön yargılarımıza. Dogmatik ön yargı derken; değiştirilemeyen ön yargılarımız.. Ne güzeller onlar. Mesela "apaçi müziği".. Onlar Dünyaya mâl olmuş en iyi Dj ve Producer'lar. Kardeşim, milyonlarca şarkı arasında onlar o ritmi yakalamak için neler çekiyor, biliyor musunuz? Neden bu kadar önemli müziğin "türü" ya da hangi topluluğa itham ettiği? Beğeniyorsan, dinlesene. Apaçi müziği kanka bu dinlemem..
Sen bunu söyledikten sonra ben seni dinler miyim?
Mesela, bir bayanın giyinişi şu sıralar sanırım en çok konuşulan konulardan birisidir. Benim sevgilimde, giyinmeyi seviyor. Ben de güzel şeyler giymesini isterim. Neden istemeyeyim? Yani ben şort giyip o kıllı bacaklarımı açabilirim de, o açamaz mı? Bana garip geliyor. Başkasının sevgilisi de taş gibi giyinince dönüp bakmam. Takdir eder ve geçerken hep şunu düşünürüm; "Umarım ipsiz sapsız birisi laf edipte keyiflerini kaçırmaz."
Birbirimize vermediğimiz desteklerdende nefret ediyorum mesela. Bir ara, bir cümle okumuştum İngilizce. "Belki de kanserin çaresi, parası olmadığı için okuyamayan birisinin beynindedir?".. Bu cümleyi yatırıp düşünürseniz; evet, olabilir. Bilgi almak için tonlarca para ödüyoruz. İşin garibi, almak istediğimiz bilgi için bir ton sınavlardan geçiyoruz. İnsanların bilgi vermek için can atması gerekmez mi? Herkes zengin olabilir, sorun yok. Çünkü herkes zengin olsaydı; sağlıklı yaşama oranı artardı. Kültür artardı. Ve eski bilgileri öğrenmeye çalışmak yerine, yeni şeyler keşfetmeye çalışırdık, çılgınca şeyler; ölümsüzlük belki.
Dogmatik bilgilerden de şikayetçiyim aslında. Bana göre evrim teorisi, big bang, İslam ve diğer her şey gerçek. Steve Jobs; "Noktaları geleceğe bakarak değil, geçmişe bakarak birleştireblirsiniz." Ve evet, bu da böyle. Gerçekten kendi geçmişime baktığımda @X, [MENTION=4969]Alper[/MENTION], [MENTION=4977]esekherif[/MENTION] biliyor patladığım bazı dönemleri. Bana dayanma gücü verdikleri zamanlar oldu, ve şu anda o eski çocuktan kat kat üstünüm. Gelir düzeyim, kültür düzeyim vb.. Ama ben bunu neden bir Allah'a bağlamalıyım? Ben de çok istiyorum, bir yaradan olsa diye. Ama; ibadetlerimi yerine getirmediğim için mi yanacağım? Peki ya içimdeki iyiliği her şeye rağmen korumamın, insanlara kötü yaklaşmayıp tam tersine hep kötülük gördüğüm ve buna katlandığım için bir ödülüm olmayacak mı?
Para konusu da garip geliyor bana mesela. Önceden 50 TL için arkadaşlarımdan yardım isterdim, tanıdıklarımdan. Gerçi o zaman da pek hayır görmedik onlardan 🙂. Ama bugün cebimde olan parayı bir arkadaşım istese düşünmem bile. Neden düşüneyim ki? Ben yine çalışıp kazanacağım. Bir insanı kırmaktan önemli mi.. Varsın, geri ödemesin borcunu. Varsın ben zor duruma düştüğümde bakmasın. Bu neden bu kadar önemli? Herkes kendisine yakışanı yapar.
Gelelim dogmatik ön yargılarımıza. Dogmatik ön yargı derken; değiştirilemeyen ön yargılarımız.. Ne güzeller onlar. Mesela "apaçi müziği".. Onlar Dünyaya mâl olmuş en iyi Dj ve Producer'lar. Kardeşim, milyonlarca şarkı arasında onlar o ritmi yakalamak için neler çekiyor, biliyor musunuz? Neden bu kadar önemli müziğin "türü" ya da hangi topluluğa itham ettiği? Beğeniyorsan, dinlesene. Apaçi müziği kanka bu dinlemem..
Sen bunu söyledikten sonra ben seni dinler miyim?