Belki'lerle Dolu Belkiler

İstekler ? Zorunluluklar ?


Merhabaha . İstekler ve zorunluluklar . kafam su an cok karısık siz su an nasıl okuyorsanız bende aynı hızda kaleme döküyorum. Yani duygularımı ve cevap bulamadığım soruları Aklıma Gelen ilk şekliyle
yazıyorum . Ben niye vardım ? dünyanın mı bana ihtiyacı vardı yoksa benım mı dunyaya ihtiyacım vardı. ben öldükten sonra dunya ne kadar değişirdi ? Sadece nefes alıp verim , rutin bir şekilde çalışıp para kazanmal veya Zengin biri olup
her dakika eğlenmek ne kadar yaşamaktı ? Bu soruların cevaplarını anlatmak ıstıyorum ?




Ben niye vardım ?


Ben Yaratana kulluk etmek için mi vardım ? yoksa eğlenip zaman geçirmek ve ölmek için mi ? Bence Ben İçgüdülerimin bana gösterdiği yolun üzerinden yürüyerek sonunda cevabın olduğu yere ulaşmak için vardım. Peki cevap neydi ?
Bunlardan çoğu o yolun sonuna ulaşmadan hep merak edeceğim fakat hiç cevaplayamayacağım sorulardı. Belkide Bu yolun sonu ölümdür. O Zaman Herşey aydınlanıcaktı belkide. Şu anlık Belkide Demekten başka birşey gelmiyor elimden.




Dünyanın mı bana ihtiyacı vardı yoksa benım mı dunyaya ?


Buda İçinde birçok belki bulabilceğimiz soru . Yinede Devam etmek gerekirse , Benim yaşamak için dünyaya ihtiyacım vardı ama dunyanın bana niçin ihtiyacı vardı ? Bence onu değiştirip güzelleştirmek için vardı. Yani bize ilk önce
tefeci gibi borc verıyor bizi buyutuyor Sonrada Onu değiştirip güzelleştirmemiz için zamanı gelnce borcunu istiyor. Bizim bu borcu vermek boynumuzun borcudur . Ama velakin Bu borcu biz almadık bizim adımıza annelerimiz babalarımız aldı.
O zaman bu borcu onlarmı ödiyecekti ? yoksa onların borcu öldükten sonra bizim üzerimize mi kalıcaktı ?. Yİne Döndük dolaştık ve ' Belki ' kelimesine geri döndük. Keşke Belki 'ler olmasaydı. O zaman Belki'de Merak olmazdı . Merak olmasaydı
Belki'de yaşamamızın anlamı kalmazdı . Yine Soruların Yönü Belki'leri gösterdi.






Ben öldükten sonra dunya ne kadar değişirdi ?


Belki HiÇ , Belki sonsuz . Yani Ben Borcumu ödemetikten sonra boşuna yaşamış olurum. Boşuna yaşamış olursam arkama baktığımda gördüğüm tek şey borcunu ödememiş karanlık bir insan olurdu.




Yaşamak neydi ?


Eğlenmek mi ?
Çılgınca yaşamak ?
kuralları çiğnemek mi ? vs. vs.


Bence Yaşamak Dünyaya Ve İnsanlara ve Ailemize olan sorumluluklarımızı yerine getirdikten sonra İçgüdülerimizi Dinliyip Kendimize olan borcumuzu yerine getirmekti. Kendime nasıl borcum olur dediğnizi duyar gibiyim. Şöyleki
Biz aslında içgülerimizi dinleyerek yaşamamız gereken varlıklarız. İçgüdülerimizi sorumluluktan sonra dinleyerek kendimize olan borcumuzu ödemiş oluruz. Yani Şu ana kadar yazdıklarımı varsayarak bence biz aslında dünyaya borç ödemeye geldik.
Gerek kendimize Olan Borç , İnsanlara , Düyaya , Ailemize Olan borçlar. Herkez borcunu ödeseydi dünya belkide hiç bu hale gelmezdi. Aç insan kalmaz savaşlar olmazdı. Yine Belki Kelimesine Hızlı bir şekilde giriş yaptık. Tam
kilitleri açtık derken Hiç açamıyacağımız Belki Kilit'i karşımıza cıkıyor. Belki birgün bu kilit'i açıp cevaplarımıza ulaşacağız. Belkide o kilit biz ölünce açılıyor . BELKİ .. BELKİİ... BELKİİ. Çok uzun süre okuyunca cok anlamsız
bir kelime oluyor fakat büyük resme bakınca sadece biraz ince düşününce hayatımızın en büyük çözülmezi olan bir kelime olduğnu anlıyoruz.




Yazdıklarım veya anlattıklarım bazılarınıza deli saçması gelebilir. Belkide Ben Piskopat Bir yazarım. Ama Ben sadece düşünmenizi istiyorum sizden.






Bu arada Kendimi Ve yaşantımı birazda olsa anlatmak ıstıyorum


Ben çağatay. Yaşım 18 ..Lise Elektrik Mezunuyum.. Şu an Mercedes - Benz Türk 'te çalışıyorum aynı zamanda İkinci öğretim uçak teklonojisi okuyorum. Çalışamk zorunda olduğum için Edebiyat içgüdeme doğru yönelemiyorum .Ama bu şekilde Aileme olan borcumu
ödüyorum. ve o borclar bittiğinde İçgüdülerimi dinleme Zamanı Gelicek. İşte O zaman Kendime Borcumu ödemiş olucam , ve o zaman Belkide Belki Kilidini açmış olucam.




Anlattıklarım Şahsi Görüşümdür. Tam tersi düşünen arkadaslar varsa veya cevabı bulabilen lütfen benide aydınlatır mısınız ?

şövalye: olabildiğince açık konuşmak istiyorum. ama kalbim boş. bu boşluk, yüzüme tutulan bir ayna gibi kendimi görüyorum. içim korku ve tiksintiyle doluyor. insanlara karşı duyarsızlığımla, kendimi çevremden soyutladım. şimdi bir hayaletler dünyasındayım. rüyalarım ve hayallerimde tutsak kaldım.
ölüm: yine de ölmek istemiyorsun?...
şövalye: hayır… istiyorum.
ölüm: neyi bekliyorsun?
şövalye: bilgi istiyorum.
ölüm: garanti istiyorsun.
şövalye: her neyse… insanın duyularıyla tanrı’yı kavraması o kadar imkansız mı? o neden yarım vaadlerin ve görünmeyen mucizelerin ardına saklansın? kendimize inancımız yoksa, başkasına nasıl inanç duyabiliriz? benim gibi inanmak isteyen, ama yapamayanlara ne olacak?... ya inanmayanlar, inanamayanlar?... içimdeki tanrı’yı neden öldüremiyorum? onu kalbimden atmak istememe rağmen neden alçaltıcı ve acı verici şekilde içimde yaşamaya devam ediyor? neden her şeye rağmen bu şaşırtıcı gerçeklikten kurtulamıyorum?
ben bilgi istiyorum! inanç ya da varsayım değil, bilgi! tanrı’nın elini uzatıp kendini göstermesini ve benimle konuşmasını… karanlıkta ona sesleniyorum, ama sanki hiç kimse yok.
ölüm: belki de kimse yoktur.
şövalye: o halde yaşam korkunç bir şey. her şeyin bir hiç olduğunu bilen biri ölüm karşısında yaşayamaz!.
ölüm: çoğu insan ne ölümün ne yaşamın hiçliğini düşünür.
şövalye: ama bir gün her şeyin sonunda karanlıkla yüzleşmeleri gerekecek…
ölüm: evet. o gün…
şövalye: korkumuzdan bir imge yaratır ve sonra da o imgeye bir tanrı adını veririz.

......


İnanç taşıması zor bir yüktür. Ne kadar yüksek sesle çağırırsan çağır... ...karanlıktan sıyrılıp hiç
gelmeyen birini sevmek gibi...

......

- Mutsuz görünüyorsunuz?
+ Canımı sıkan biriyleyim.
- Kim?
+ Kendim.

.......

Belki diyince bu film geldi aklıma..sizi aydınlatacak cevaplarım yok elbette..

Belkilerimizle başbaşa kalmak için burdayızdır belkide 🙂 varoluşla ilgili kurabileceğim en net cümle budur şimdilik 🙂

Mükemmel Bir örnek . bizim düşüncelerimizi professıonal bir şekilde professional insanların ele alışı ve somutlaştırılışı olmuş. 🙂 Gercekten okurkenn tüylerim diken diken oldu 🙂

Belki bilgisayarın arabellek olayına benzeyen bir kelime belki dersin olayı kurarsın şöyle kaba taslak bakarsın birçok kişiyi mutlu ettiyse harddiske at yoksa delete+shift et gitsin.

bütün bunlar şift+delete yapamadığmızdan oluyor 🙂 cunku beynıımızde boyle bir özellik yok malesef . Belki kelimesi Ne silinir , Nede Arabellğe girer . SAdece MAsaüstündeki Geri Dönüşüm kutusudur. Döner dolaşır oraya geliriz geri dönüşüm kutusuna yani belki'ye

dünyanın başka yerinde daha senin yaşına gelmeden,daha bu sorular bile aklına düşmeden savaşın ortasında öylece kimsesiz kalakalmış çocuklar var..sense oturmuş internetin başına,sıcacık yuvanda anne babanın merhametli kolları arasında bir güzel kafandan geçen sorulara cevap arıyorsun arayabiliyorsun...şükret,ve gayret et..dünyanın diğer ucundaki o çocuğa bir yardımın dokunduğu zaman borcunu ödemiş olacaksın..o zaman mutlu olup işte o zaman bu dünyaya gelişinin gayesi işte buymuş diyeceksin,belki de sırf dünyanın diğer ucunda ki çocuğa ulaşman için yaratıldın..belki de dünya içine girdiği bu çıkmazdan senin ileride barış adına kardeşlik adına geliştireceğin projelerle kurtulacak..belki de sorduğun soruların cevabını bulduğun zaman borcunu ödemiş olacaksın..

bunlarda benim belki lerim..yolun açık olsun,

exceed36' Alıntı:

İstekler ? Zorunluluklar ?
Ben niye vardım ?

Genişletmek için tıkla ...

Gelecek kipiyle yazmışsınız hocam, Sanki geçmişinize dönüp ben niye ordaydım/burdaydım der gibi, Sanki bugüne tanık değilde, geçmişinize gözlemcisiniz;

exceed36' Alıntı:

İstekler ? Zorunluluklar ?

Ben niye vardım ?

Genişletmek için tıkla ...

Varmak yok yola devam,
varımsız yolda/yollarda olanlara selamlar;
nal toplamayın yollardan;

Konu hakkında farklı düşüncesi olan var mı?