Bencillik yaptigimdan emin diilim, ama icimde bir süphesi var, ama öte yandan kaybetme korkulari var oda dürtülüyor. Kendimi islah etmek, bu duygudan vazgecmekmi? O zaman ne yapmali? Kaybetme korkusuyla yasamalimi? Onu kabullenmelimi? Onunla savasilmalimi?
Neyi kaybetmekten korktuğunu bul önce. Onlar öldüğü için mi üzüleceksin, yoksa onlarsız kaldığın için mi? Sanırım onlarsız kalacağın için kendine üzülüyorsun, hatta acıyorsun! Silkin ve şunu de: "Hayat ne getirirse buradayım, onu kucaklayacağım." Böylesi daha doğru olabilir. Bu savaşılacak ya da kabullenilecek birşey değil. Sana söylüyorum, su akar yolunu bulur...
Öyle geliyorki ben onlarsiz bir eksigim.
Yazdiklarin yol göstericiydi arkadasim, korkularim orada dursada, önündeki sislerim dagilmaya basladi. Tesekkür ediyorum.
bu bencillik değil, olsa olsa korkaklıktır.