Bir Rasyonalistin Sonu

ls2 · 9 Şub 2014

sanalmanik' Alıntı:
Siz aşktan bahsettiğinize emin misiniz?
Ya da sizi aşkın bu hale getirdiğini mi düşünüyorsunuz? Ya da ne demeliyim, Bi aşk tanımlaması içinde olduğu için duygudurumunuz yani bunları düşünüyor ve yazıyorsunuz? Sizce burada (yazdıklarınızda) aşktan mı bahsediliyor? Sizce bunları aşk mı yaptı size? Aşk nedir?

Tamam mesele aşkın duygudurumunuzu, düşünce durumunuzu ya da ruhsal dünyanızı alt üst etmesi mi? Ya da sizin öyle ya da böyle düşünmeniz mi? Bunu doğuran nedir? Duygularınızı kontrol edememeniz mi? Arzularınıza ya da duygularınıza kapılıp gittiğinizi/kontrolün sizde olmadığını ya da yenik düştüğünüzü mü düşünüyorsunuz?

Suçluluk mu? karmaşa mı? pişmanlık mı? vazgeçiş mi? kendinizi tanıyamadığınızı ya da aslında tanıdığınız kişi olmadığınızı mı düşünüyorsunuz? Neden sizde bu geri bildirimi doğuruyor bu yaşanan/lar

Tamam mesele bu aşkın, karşılıksız, imkansız, tek taraflı anlatılamaz-yaşanamaz-açıklanamaz-çözümsüz ya da bi yasak aşk olması mı?

Neden bu aşk sizde bunları uyandırdı? Mutlu idiniz onu mu bozdu? Burada aşktan; dünyanıza (beklenmedik ve öngörülmedik bi biçimde) dış uzaydan gelmiş ve yıkım bırakmış bi göktaşı gibi sözediyorsunuz; ama aşk nedir? ya da aslında ve gerçekte yaşadığınız nedir? aşk adını bi kenara bırakın, hiç öğrenmedik onu, bi tanımlamayı keşfetmeyi ve anlamlandırmayı deneyin onu-yaşadığınızı, İlk kez siz tanımlayın bunu,

Bana soruyorsanız, Ben bunları yazmamalıyım, Sizin ya da bi başkasının işine burnumu sokmamalıyım, Sizin kendi deneyiminiz ve öğrenmeniz bunlar, Kendi ruhsal ya da düşünsel-öğrenmesel yolculuğunuz, Çözebilecek ya da üzerine düşünebilecek bi çok probleminiz var; Ne güzel, Ve çözmek eğlencelidir;

Aslında bu başlığı açma sebebim aşk değildi. onunla ilgili başlıkları açtımdı zaten🙂

ama haklısın son yazımlarımın hepsinde ruh halimi ele geçiren aşkın izleri var.

Aşk bir şuur bozuklugu demiş platon. bundan daha iyi bir tanımı olamaz. çünkü bildiğim onca şeye ragmen ortaya bir irade koyamıyorum. çünkü aşk denilen bu şey bizzat irademi ele geçirmiş durumda. iradeniz hasta ise elinizden ne gelir? out of control 🙂

Yeğenimle resmimi koydum avatarıma. ona olan sevgim büyük. ve bu sevgi çok anlamlı bu ve benzeri sevgiler bize armağan.

ancak aşk nedir ya gerçekten? doğru düzgün tanımadığınız bir insana duyulan çok büyük bir arzu-istenç-tutku-takıntı-hastalık vb. ve bunu durduramıyorsunuz. özgür irade nerdeee !!? onu geçtim irade nerdeee?

bir konuda daha çok haklısınız benim hayatım zaten karışıktı birde aşk geldi ,rasyonalist tarafımı çok pis süpürdü iyice karıştı 🙂

Salt rasyonalist olamaz kimse bence, gerçek bir rasyonalist yaşayamaz gider köprüden uçar🙂 bizi yaşatan duygular ancak bazen öldürende duygular.. çok ilginç hayat böyle işte..

OZKAN_RF · 9 Şub 2014

Her şey bittikten sonra; bu şehirde kalır mıyım ? Yeniden mutlu olabilir miyim ? Ya unuttuğum gülmeyi bir daha hatırlayamazsam? Ya gerçek aşkı tadamadan ölürsem ? Bütün önemli sorular sondan sonra sorulur...

ls2 · 10 Ağu 2014

Aşk bile bile koca bir yalana inanmaktır. aşk -geçicide olsa- kendi değerlerinizi çöpe atmak maymuna dönmektir.. öyleyse bu rasyonalitenin görkeminin sonudur, ilkel /sürüngen beynin korteksi sürüngene çevirmesidir🙂

ls2 · 2 Nis 2018

donkişot' Alıntı:
Bazen tutunamıyorum hiç birşeye..ne fikirlerime ne de ruh halime..öyleyse bıraksam kendimi boğazdan aşağı boşluğa ne olur ki? ne diyor hacı hoca; yok isyan olur yok inkar,günah falan.. sevmiyorum zaten bu hacı hoca takımını..Allah'a inancım/anlayışım onlar gibi değil..insan kim ki Allah'a isyan edebiliyor? hangi kudretle? bu kudreti nereden almış? bu mümkün mü? sanki değil..ben anlamıyorum bu isyan ya da inkar olayını..kendini öldürse ne olacak,nereye gidecek ,gidecek başka bir yer mi var...

Artık inancım yok. tüm iyi niyetimle elimden geleni yaptım Allahım! mesajın inanılacak gibi değil.. kader diyelim gitsin🙂

Objectivity · 2 Nis 2018

donkişot' Alıntı:
Kabullensen veya özümsesen ne olacak dostum. veya anlamlandırsan. bak ben bu aralar bir aşka düştüm ne eskisi gibi okuyabiliyorum, ne eskiden sevdiğim şeyleri yapabiliyorum ne de eskisi gibi anlamlandırabiliyorum vb. hatta kendimi bile tanıyamıyorum bazen. kierkegaard demiş ya; insan sınırlarda keşfedilir. yok bu yetmez bana göre insan keşfedilemez. insan kendi kendini bile keşfedemez. insan kendini bile keşfedemezden gerçekliğimi keşfedecek? insan hangi cüretle gerçekliğe anlam yüklüyor ki !? saçma ve hastalıklı yaratıklarız belkide bizden bir yol olmaz belkide..şimdi biri diyecek ki ; ya aşka düşmüşün ondan böyle söylüyorsun. zamanla acılarla pişecek olgunlaşcaksın falan filam. ha ha !! diyorum. senin bu olgun-tecrübeli-entellektüel vs halde hastalıklı bir hal belki. sende başka türlü hastasın🙂 tek farkın benden biraz önde gitmen🙂 veya filozof olsan ne yazar ya ! bu bilge,olaylara tepeden bakabilen yüksek bilincinde belkide bir hastalık...kendini bilmek büyük lafmış bunu şimdi anlıyorum. insan subjektif,egoist,hasta bir yaratık..bu dünyadaki tüm anlamlarda saçmalık.. bu aralar bana anlamlı gelen tek şey insanın kendini Tanrıya adaması,bunun için yüksek bir çaba içinde olması ve savaşması..ama gerçek bir adamadan bahsediyorum..şu terki dünya dedikleri olayı gerçek anlamı ile yapabilecek düzeyde bir adama...

Geri kalan tüm anlamlarda yanılmaya-aldanmaya mahkum edilmişiz belkide..

En aklı başında insanın bile sonunu ancak aşk getirebilir, olgunlaşmanın ardında yatan gerçek çektiğin aşk acısı galiba🙂 Bu aşk kimleri bitirmedi ki...

Şaka bir yana nasıl atlattın o acılı süreci, hatırladığım kadarı ile çok zor olmuştu.

ÜstünKişi · 2 Nis 2018

İnsanlar olarak ne kadar aptalca içgüdüler arasına sıkışıp kalmışız. İnsanlık olarak düşünsel evrimimizi geçirsek de şu hayvani içgüdülerden kurtulabilsek keşke.

Bana sakın "ayy insanı insan yapan o duygular" demeyin. Dünyanın şu anda bu kadar lanet bir şey olmasının nedeni hala hayvanlıktan kurtulamamamış insanların içgüdüleridir. Gerçi suç sizde değil ki bir adam zeki oldu mu aptalları akıllandırmak yerine onların aptalca içgüdülerini kullanmayı tercih ediyor. Böyle olunca da insanlık yarı kısır döngü içinde yavaşça gelişiyor. Ah bir elimde olsa tüm aptalları yok edip sadece akıllıların olduğu bir dünya kurardım. Şükür ki akıllılarmaptallıklarının farkına varabiliyor.

Objectivity · 2 Nis 2018

ÜstünKişi' Alıntı:
İnsanlar olarak ne kadar aptalca içgüdüler arasına sıkışıp kalmışız. İnsanlık olarak düşünsel evrimimizi geçirsek de şu hayvani içgüdülerden kurtulabilsek keşke.

Bana sakın "ayy insanı insan yapan o duygular" demeyin. Dünyanın şu anda bu kadar lanet bir şey olmasının nedeni hala hayvanlıktan kurtulamamamış insanların içgüdüleridir. Gerçi suç sizde değil ki bir adam zeki oldu mu aptalları akıllandırmak yerine onların aptalca içgüdülerini kullanmayı tercih ediyor. Böyle olunca da insanlık yarı kısır döngü içinde yavaşça gelişiyor. Ah bir elimde olsa tüm aptalları yok edip sadece akıllıların olduğu bir dünya kurardım. Şükür ki akıllılarmaptallıklarının farkına varabiliyor.

İnsan iç güdülerinin esiri değildir fakat bazen o alaya aldığın duygular, insanı zora sokabiliyor, kaldı ki senin şu halinin temel nedeni de, o başa çıkamadığın ve yok saydığın duygularındır. Var mı formül elinde, olsa kendine kullanırdın. Aptallıksa aptallık, insan olmak böyle bir şey...

ÜstünKişi · 2 Nis 2018

Lefty' Alıntı:
İnsan iç güdülerinin esiri değildir fakat bazen o alaya aldığın duygular, insanı zora sokabiliyor, kaldı ki senin şu halinin temel nedeni de, o başa çıkamadığın ve yok saydığın duygularındır. Var mı formül elinde, olsa kendine kullanırdın. Aptallıksa aptallık, insan olmak böyle bir şey...

Malesef duygularıma hala tam olarak söz geçiremiyorum ancak giderek daha fazl hakim olabiliyorum. Şu an itibariyle öfke, kıskançlık, sevgi(kendime olan hariç), üzüntü duygularına yaklaşık %80 hakim olabiliyorum (bazı durumlarda %100e kadar çıkabiliyor). Mutluluk duyguma fazla ellemiyorum sonuçta insanların içinde yaşıyorum biraz onlar gibi görünmem gerekli.

Objectivity · 2 Nis 2018

ÜstünKişi' Alıntı:
Malesef hala duygularıma hala tam olarak söz geçiremiyorum ancak giderek daha hakim olabiliyorum. Şu an itibariyle öfke, kıskançlık, sevgi(kendime olan hariç), üzüntü duygularına yaklaşık %80 hakim olabiliyorum (bazı durumlarda %100e kadar çıkabiliyor). Mutluluk duyguma fazla ellemiyorum sonuçta insanların içinde yaşıyorum biraz onlar gibi görünmem gerekli.

Duygularına hakim olmak şayet olumlu ise mantıklı fakat güzel duyguları da sırf incitmesinler beni diye yok etmek de saçmalıktır. Öfke, kıskançlık ve üzüntü üzerinde kontrol sağlayabiliyor olman faydalı ancak aşkın insanda yarattığı değişimi önlemek o kadar da kolay değil ve öyle bir durumda neler yapabilecek olduğun önemlidir. Normal koşullarda herkes duygularına hakim olabilir.

ÜstünKişi · 2 Nis 2018

Lefty' Alıntı:
Duygularına hakim olmak şayet olumlu ise mantıklı fakat güzel duyguları da sırf incitmesinler beni diye yok etmek de saçmalıktır. Öfke, kıskançlık ve üzüntü üzerinde kontrol sağlayabiliyor olman faydalı ancak aşkın insanda yarattığı değişimi önlemek o kadar da kolay değil ve öyle bir durumda neler yapabilecek olduğun önemlidir. Normal koşullarda herkes duygularına hakim olabilir.

Hakim olmaktan kastım tam hakimiyet; yok etmek, en uç şartlarda bile o duyguları hissetmemek. Hissedip çaktırmamak felan değil tam anlamıyla normal bir insanın o duyguları hissedeceği bir durumda bilinçli olarak hissetmemek.

Aşk konusunda kesin bir şey söyleyemeyeceğim çünkü düşüncelerim ve duygularım üzerinde tam hakimiyet kurduktan sonra kendimden başka birisini sevmeyi kendime yasakladım. Gerçi önceden de sevdiğim çok kişi yoktu. Kısacası düşünmemi engelleyecek şeylerin girebileceği kapıları o şeyler girmeden kilitledim.

Objectivity · 2 Nis 2018

ÜstünKişi' Alıntı:
Hakim olmaktan kastım tam hakimiyet; yok etmek, en uç şartlarda bile o duyguları hissetmemek. Hissedip çaktırmamak felan değil tam anlamıyla normal bir insanın o duyguları hissedeceği bir durumda bilinçli olarak hissetmemek.

Aşk konusunda kesin bir şey söyleyemeyeceğim çünkü düşüncelerim ve duygularım üzerinde tam hakimiyet kurduktan sonra kendimden başka birisini sevmeyi kendime yasakladım. Gerçi önceden de sevdiğim çok kişi yoktu. Kısacası düşünmemi engelleyecek şeylerin girebileceği kapıları o şeyler girmeden kilitledim.

Kendini korumaya almak adına duygularını yok etmeye çalışıyorsun, o zaman yaşamanın ne anlamı var ki? Acı da olsa her yaşananın bir anlamı var. Düşünmene engel değil tam tersi daha geniş açıdan bakmanı sağlayacaktır. İnsan yaşamadıkları hakkında doğru yorum yapamaz. Bilmediğin konularda sağlıklı düşünce de geliştiremezsin, sağdan soldan duyduklarınla asla gerçekçi bir bakış açısı sunamazsın.

ls2 · 4 Nis 2018

Lefty' Alıntı:
En aklı başında insanın bile sonunu ancak aşk getirebilir, olgunlaşmanın ardında yatan gerçek çektiğin aşk acısı galiba🙂 Bu aşk kimleri bitirmedi ki...

Şaka bir yana nasıl atlattın o acılı süreci, hatırladığım kadarı ile çok zor olmuştu.

Gözden ırak gönülden ırak demiş atalarımız. felsefecilerin faydası olmadı ataların oldu😛

bu formülü uyguladım. tüm bağları kopardım. telefonları açmadım mesajlara cevap vermedim,karşılaşma ihtimali olan her ortamdan kaçtım. vee the end 🙂

tabiki tamamen unutmak diye bişi yok. anılar var ve hep olacaklar ama o büyü o duygular artık hissedilemiyor..ve buna bitti deniliyor sanırım.

bilime sorsan serotoninin -dopaminin normal seviyeye inmesi der😛 ama ben bilim aşktan anlamaz diyorum 🙂

Objectivity · 4 Nis 2018

donkişot' Alıntı:
Aşk bile bile koca bir yalana inanmaktır. aşk -geçicide olsa- kendi değerlerinizi çöpe atmak maymuna dönmektir.. öyleyse bu rasyonalitenin görkeminin sonudur, ilkel /sürüngen beynin korteksi sürüngene çevirmesidir🙂

🙂 İnsanı cidden soytarıya çevirebilecek kadar tehlikeli bir durum, kaçacak yer de yok işin kötüsü, her an her yerde yakalayabilir ve sen ne olduğunu daha anlamadan, bir de bakmışsın ki aşkın ateşinde küle dönmüşsün.🙂 En istikrarlısı İlahi Aşk diye düşünmüştüm ama anladım ki İlahi ya da beşeri fark etmiyor, tüm yollar Roma'ya çıkıyor.🙂

ls2' Alıntı:
Gözden ırak gönülden ırak demiş atalarımız. felsefecilerin faydası olmadı ataların oldu😛

bu formülü uyguladım. tüm bağları kopardım. telefonları açmadım mesajlara cevap vermedim,karşılaşma ihtimali olan her ortamdan kaçtım. vee the end 🙂

tabiki tamamen unutmak diye bişi yok. anılar var ve hep olacaklar ama o büyü o duygular artık hissedilemiyor..ve buna bitti deniliyor sanırım.

bilime sorsan serotoninin -dopaminin normal seviyeye inmesi der😛 ama ben bilim aşktan anlamaz diyorum 🙂

Bilim aşkı çözemez tabii ki çünkü işin içine ruh da dahil edilmelidir. Ruhtan ruha bir akış var ve bu yüzden insanlar aşk acısından kolay kolay çıkamıyor. Ruh, karşı tarafın ruhuna bağlanıyor ve hormonlar falan hiçbir anlam ifade etmiyor.

Senin karşındaki o kişi kararsız bir tipti, ne istediğini bilmiyordu ve sen net tavrını koymakla çok doğru davranmışsın. Kararsız insanlar maalesef insanı çok yoruyor. O karar verene kadar onun keyfini bekleyecek halin yoktu. İnsanları bu konuda hiç anlamıyorum madem aklında bir netlik yok, ne diye çıkarsın bu yola? Karar ver önce ne istediğine sonra adım at ve kimsenin de aklını karıştırma. Neyse, kurtulmuş olmana sevindim.

UpBot · 5 Şub 2021

Böyle paylaşımlar ve konular görmek güzel. Çok teşekkürler

Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Bir Rasyonalistin Sonu

Konu Görüntülenme İstatistikleri

ls2

Kahin

OZKAN_RF

ls2

Kahin

ls2

Kahin

Objectivity

Kahin

ÜstünKişi

Objectivity

Kahin

ÜstünKişi

Objectivity

Kahin

ÜstünKişi

Objectivity

Kahin

ls2

Kahin

Objectivity

Kahin

UpBot

Yeni Konular

Yeni Mesajlar

En yeni üyeler

Forum istatistikleri

Online istatistikleri

Bu sayfayı paylaş