Dilenmemek

Geçen gün beni etkileyen bir olayı anlatmak istiyorum.

Dersaneden çıkmış eve giderken karşıdan bana doğru gelen yaşlı bir adam gördüm. Rahat 70 yaşında vardı. Elinde bir sopa ile yürüyordu. İlk anlamadım fakat sopayı önünde yere vurarak yürüdüğünü görünce gözlerinin görmediğini anladım. Biraz daha yaklaşınca ellerinde peçeteler olduğunu da gördüm. Çokta değil hani 3-4 tane bir şeydi. O an geçtim yanından ama bu manzara sonradan beni baya düşündürdü. Gözleri görmemesine, ayakları artık kendini taşıyamacak derecede yaşlanmasına rağmen o adam, dilenmek yerine eline bir şeyler almış satıyordu. Kazancı belki bir ekmek parasını bile karşılayamazdı ama yine de dilenmek yerine şerefiyle satıyordu. Yaklaşık 3-4 gün geçti bu olayın üzerinden ve şimdi keşke elindeki o bütün peçeteleri alsaydım diyorum...

http://www.felsefe.net/sizin-oykuleriniz/3050-son-metelik.html

../

düş yaşanmışlıklardan bağsız değilmiş; anımsattınız. paylaşım için teşekkür ediyorum

Küçük bir çocukken bile dilencilere para vermeye bayılırdım. Simit satan çocuğun selesinde akşam kalan son simitler (yemeyeceğim halde ) yaşlı amcaların elindeki son kağıt helvalar, bakışlarındaki hüznü gördüğüm sahil kuruyemişcilerinden aldığım çerezler vs. geldi aklıma yine.
Aileme gına gelmişti bu yüzden. Nasıl ki; bazı duygu sömürgenlerini tanıyana kadar sürdü bu olay.
Gerçekten ihtiyacı olanların hakkını yiyorlar ayrıca. Acıyorum iyi duyguları istismar edip, ihtiyacı olmadığı halde dilenip, insanların merhamet ve vicdan duygularını zedeleyenlere.

monaliza' Alıntı:

Küçük bir çocukken bile dilencilere para vermeye bayılırdım. Simit satan çocuğun selesinde akşam kalan son simitler (yemeyeceğim halde ) yaşlı amcaların elindeki son kağıt helvalar, bakışlarındaki hüznü gördüğüm sahil kuruyemişcilerinden aldığım çerezler vs. geldi aklıma yine.
Aileme gına gelmişti bu yüzden. Nasıl ki; bazı duygu sömürgenlerini tanıyana kadar sürdü bu olay.
Gerçekten ihtiyacı olanların hakkını yiyorlar ayrıca. Acıyorum iyi duyguları istismar edip, ihtiyacı olmadığı halde dilenip, insanların merhamet ve vicdan duygularını zedeleyenlere.

Genişletmek için tıkla ...

Acımayalım; zabıtaya şikayet edelim onları. 🙂

Fetâ' Alıntı:

Acımayalım; zabıtaya şikayet edelim onları. 🙂

Genişletmek için tıkla ...

yanıldığınızı düşünüyorum... bir insanın kendini tanımlama hakkı elinden alınamayacağı gibi, kendi ihtiyaçlarını belirleme hakkı da elinden alınamaz ve ihtiyaç olarak hissettiği şeyi, sizden istiyorsa ve istediği şey, sizin yaşam koşullarınızı bozamayacak kadar sıradan bir şeyse, istenileni vermelisiniz... bugüne kadar ne kapıma gelen ne de sokakta karşılaştığım hiç kimsenin bir isteğini geri çevirmedim , çünkü hiç kimse yaşam koşullarımı bozacak ölçüde ciddi bir şey istemedi... sanki biraz idealizm yapmak için uygun bir konu gibi... aslında özne,sizden, tümüyle kendisine ait olmayan, yani tamamen kendi dışında ''bir şey '' istemez, potansiyel olarak zaten kendine ait olan bir şeyi, -eğer gerçekleşmiş olsaydı kendini tamamlayacak olan bir şeyi- ve bu açıdan. , kendisinin bir parçası olan bir şeyi istemektedir... ve siz, eylemli, fiili olarak size ait olan, ama aslında potansiyel olarak, sizden çok o isteyen kişinin bir parçası olan, o şeyi vermelisiniz..

birazdahaderinmavi' Alıntı:

yanıldığınızı düşünüyorum... bir insanın kendini tanımlama hakkı elinden alınamayacağı gibi, kendi ihtiyaçlarını belirleme hakkı da elinden alınamaz ve ihtiyaç olarak hissettiği şeyi, sizden istiyorsa ve istediği şey, sizin yaşam koşullarınızı bozamayacak kadar sıradan bir şeyse, istenileni vermelisiniz... bugüne kadar ne kapıma gelen ne de sokakta karşılaştığım hiç kimsenin bir isteğini geri çevirmedim , çünkü hiç kimse yaşam koşullarımı bozacak ölçüde ciddi bir şey istemedi... sanki biraz idealizm yapmak için uygun bir konu gibi... aslında özne,sizden, tümüyle kendisine ait olmayan, yani tamamen kendi dışında ''bir şey '' istemez, potansiyel olarak zaten kendine ait olan bir şeyi, -eğer gerçekleşmiş olsaydı kendini tamamlayacak olan bir şeyi- ve bu açıdan. , kendisinin bir parçası olan bir şeyi istemektedir... ve siz, eylemli, fiili olarak size ait olan, ama aslında potansiyel olarak, sizden çok o isteyen kişinin bir parçası olan, o şeyi vermelisiniz..

Genişletmek için tıkla ...

Yine yanlış anlaşıldım. 🙂
Alıntı yaptığım mesajda söz edilen, "ihtiyacı olmadığı halde dilenenler" için söylemiştim o sözü.

birazdahaderinmavi' Alıntı:

yanıldığınızı düşünüyorum... bir insanın kendini tanımlama hakkı elinden alınamayacağı gibi, kendi ihtiyaçlarını belirleme hakkı da elinden alınamaz ve ihtiyaç olarak hissettiği şeyi, sizden istiyorsa ve istediği şey, sizin yaşam koşullarınızı bozamayacak kadar sıradan bir şeyse, istenileni vermelisiniz... bugüne kadar ne kapıma gelen ne de sokakta karşılaştığım hiç kimsenin bir isteğini geri çevirmedim , çünkü hiç kimse yaşam koşullarımı bozacak ölçüde ciddi bir şey istemedi... sanki biraz idealizm yapmak için uygun bir konu gibi... aslında özne,sizden, tümüyle kendisine ait olmayan, yani tamamen kendi dışında ''bir şey '' istemez, potansiyel olarak zaten kendine ait olan bir şeyi, -eğer gerçekleşmiş olsaydı kendini tamamlayacak olan bir şeyi- ve bu açıdan. , kendisinin bir parçası olan bir şeyi istemektedir... ve siz, eylemli, fiili olarak size ait olan, ama aslında potansiyel olarak, sizden çok o isteyen kişinin bir parçası olan, o şeyi vermelisiniz..

Genişletmek için tıkla ...

Ben söylediklerinizin biraz dışına çıkıp ütopik ve insana uymayan gerçekcilikte bir fikir sunmak istiyorum... Öznede olmayan ve istediği şeyi ona vermesi gereken bizler miyiz? Kendimizi orta gelirli kişiler sayarsak ve amacımız -her ne kadar ütopik olsada- dilenene elimizdekini vermekle insanlar arasındaki maddi eşitliği, imkan eşitliğini sağlamak ise ilk yapmamız gereken vermek yerine elimizdekileri korumak olmamalı mıdır? Zaten biz orta gelirli insanlar değil miyiz? Herkesin bizim maddi gücümüzde olması gerekmez mi? Biz eğer elimizdekini verirsek daha büyük bir uçurum, maddi eşitsizlik yaratmaz mıyız?

bu probleme, biraz daha üst düzey soyutlamayla yaklaşmayı denemenin doğru olacağını düşünüyorum... bir insanın herhangi bir şeyi, kendi içinde ve kendisi açısından ''bir ihtiyaç'' olarak değerlendirmeden / belirlemeden, tanımadığı birinden, karşılıksız olarak ( ya da basit bir duanın karşılığı olarak) talep etmesi olanaklı değildir... yani, herhangi bir talep, her zaman, talep eden açısından, bir gereksinimin ortaya konmasıdır ve talep edenin öznel gerçekliği içinde (talep edilen şeye nesnel anlamda gerçekten bir ihtiyaç bulunup bulunmadığı) tartışılamaz...öznel anlamda gereksinimin varlığını kanıtlayan şey, talebin kendisinin varlığı ve gerçekliğidir... eğer toplum, bir insanın ihtiyaçlı hale gelmesine yol açmış, bu duruma olanak veren süreçleri ortadan kaldıramamışsa, aslında 'talep edene borçlu' demektir... ve dolayısıyla boynunu bükerek, bizden bir çorba parası isteyen kirli paltolu adam, çoğu kez yalnız öznel planda değil, nesnel gerçeklik açısından da tam anlamıyla alacaklımızdır... borcumuzu ödeyip ödememek, kendi ahlak anlayışımıza ve dolayısıyla vicdanımıza kalmıştır...

Teşekkür ederiz konu paylaşımınız için.