...Gitmek için geldim....

... herşeyi ayıkken kaybettim efendiler... başlayan herşey bitiyor... ne garip dimi zamana dur diyemedikce sevdiklerimizin gittiğini görmek ve öylece dona kalmak.....neyse....yazın birşeyler bakalım ne sunacaksınız...
unutun beni kendimin arkadaşlığına alışığım..... peki sizler...

sonuçta hepimiz bu dünyaya gitmek için gelmedikmi? dünya içerisinde gidip geliyoruz ve elbet birgün tamamen gidicez.bazen üzülsek te durdurmak istesekte herşeyi mümkün olamıyor.biz gayret gösterdikçe üzerine gittikçe o daha da gidiyor.ve sessiz kalıyoruz hayatın karşısında...

İyilerin gitmesinden,iyiliklerin gitmesinden nasıl da hüzün deryasına dalıyor değil mi insan...
Keşke;ahh keşke iyiler,iyilikler,güzellikler hiç gitmese...
Yakınmanın,yılmanın anlamı yok her şeye rağmen...
Gelmek kadar,gitmek de doğal demek zorunda kalıyor insan çaresiz...
Hepimiz bazı şeyler karşısında çaresiz değil miyiz?
Ne çare olabiliyoruz,ne de çare,zaman zaman...
Yaşamı olduğunca kabullenmekten,
Çelik gibi sapasağlam durabilmekten
başka çare ne ki?
Dileyelim;son gidişimiz hayırlı olsun...
Önemli olan bu değil mi?

Konu hakkında farklı düşüncesi olan var mı?