Grup Vitamin

Yaptığı parçalar, iki-üç kişinin komiklik olsun diye youtube'a yüklediği videolar olarak algılanabilir, şarkıları hiç tat vermeyebilir hatta iğrençlik bile uyandırabilir fakat 90'lı yıllarda böyle bir grubun biraz daha açarsak eleştiri odaklı bir grubun var olması beni hem şaşırttı hem de sevindirdi. Şimdilerde böyle bir grubun olmasını pek mümkün göremiyorum. Çünkü bulunduğumuz dönemde sanatçılarımızın-kastettiğim kişilerin sanatçı olup olmadığı farklı bir tartışma konusu orası ayrı- eleştiriye kapalı olduklarını düşünüyorum ve eğer böyle bir eleştiriye maruz kalırlarsa direkt mahkemeye başvuracaklarını tahmin ediyorum. Bu sebeple Grup Vitamin bana, her ne kadar teknolojide, ekonomide ilerlesekte aslında hoşgörüde ve anlayışlılıkta gerilediğimizi anlatır gibi...

Rambo rambo mahallenin zontası 🙂

Vitamin’in birkaç farklı dönemi var aslında.. sonra grupların hep başına geldiği üzere dağılma, parçalanma süreci.. benim sevdiğim henüz tüm parçalarının bir arada olduğu o ilk halidir..
.
ama zannımca şarkı sözleri, o iliklerimize kadar sinmiş ve evet yazık ki bizi çok eğlendiren gündelik, sıradan faşizmin izlerini taşır.. 90’ların ruhuna elbette pek uygundur bu..
yine de bundan ötürü bir kızgınlık yok içimde.. sebep herhalde biraz o sevimli haylazlıkları, İzel’in çocuk sesi ve çokça da Gökhan Semiz.. erken yaşta gelen ölüm ve beni her nedense pek hüzünlendiren o şarkı: İstanbul’da..
moralim bozuk.. cereyan kesik.. hele bir de sen yoksun ya yanımda..

Faydalı bir konu olmuş fikri olan var mı? 🙂