Kudret Tapınağı/Tersindan Okumak/Tuğlanın Rengi

tribalistic'in temas ettiği noktaya katılıyorum,umudu denetlemek onu içeriğinden koparmaktan başka nedir?umut denetlenmeye hacet olmadığı yönüyle 'umut'tur zaten..akışı her duraksadığında yapısından biraz daha eksilerek,belki de dönüşerek başka bir yapıya bürünür..peki bu bir kötüye gidiş midir?umudu denetlemek artık onu umut olmasından çıkarıyorsa da başka itekleyici,harekete geçirici bir kuvvete dönüştürüyorsa iyi bir açılım değil midir?

Umut ve beklentinin farkını ortaya koymamız gerekiyor sanırım. Bu da ''umut'' un daha ziyade kişisel, ''beklenti'' nin ise daha ziyade toplumsal olmasındandır.Umut kişinin zihninde alabildiğine açılırken , beklenti ise sürekli ''konjonktür/geçerli durum'' un etkisi altındadır.Tuğla nın rengini oluşturabilmek için varolan dili okumaktan öte belki gerçek anlamıyla ''Yeni'' bir dil yaratılmalıdır.Umut da bu yeni dil le örülmelidir bilincimizde.
Şu da bir gerçek sanırım;umutsuzluk en kötüsü...

Başka Bir Dünya hala olası ise başka/geçmişten sentezli yeni sözcükler, imgeler neden olmasın ki? Ve her sentezlenen olgu bir yenidir; kendine uygun, kendini tanımlayan imgeleri mutlaka doğuracaktır.

Umut ve beklenti arasındaki farkı görmek gerekir. Beklentiler ve umut arsındaki farkın kişisel ve toplumsal olup/olmadıkları yönünden çok beklentilerin yakın zamana yöenlik ve çoğunlukla bir karşı-edimi canlı tutan bireysel/toplumsal yüklenimler/yüklenimler olmasına karşın, umut beklentiden öte karşı-edimin hareketliliğini önemsemeden bir olgunun gerçekleşebileceğine dair güçlü biresel/toplumsal eylemsel-inançtır. Eylemin tükendiği yerde zincirin en zayıf halkası olan umut kopar...