Dini degerlere yasamda uymak ve onun getirdigi etik yonlendirim ve yaptirimlari uygulamak, sadece cennet temelli degil; ayni zamanda cehennem yani korku felsefesi temellidir. Sonucta yasam sonrasi varligina insanoglunu inandirmak adina odul ile ceza birbirini tamamlar.
bu yarım hali bile doğal pragmatik nedenlerden dolayı sarsıcı olurdu kanaatindeyim
Misal Ben 2 kere 2 nin 4 olduğunu ifade edebilirim ve siz de “yahu insanoğlu hata yapar, sen de bir insansın, sen de hata yaparsın, o halde o dediğin 4 etmez”e kadar işi götürebilirsiniz..
matematikle yakinen ilgilenen arkadaşlar kaynak hakkında daha net bilgiye sahiptir..
2 kere 2'nin 4 etmediği kanıtlanmıştır.. hatta günümüzde kullanılan matematiğin yerine (tarihte de günümüzde de) kullanılması muhtemel başka başka sistemlerin varlığı aşikardır.. neticesi insan yapılandırması olan bir unsurun doğrulanabilirliği, yanlışlanabilirliği muhtemeldir
nesnel olanı açıklamadaki düşünce sistemi farklılığını temel alır, herşeyi bu meyanda değerlendirirsek (ki keşke yapabilsek) tartışmaya gerek duyulacak bir unsur kalacağını zannetmiyorum..
delilere 3000 yıl önce taparlardı (tanrılarla iletişim kurduğunu düşündükleri için)
300 yıl önce yaktılar (cadı olduklarını düşündükleri için)
şimdi hastanelere kapatıyoruz (deli olduklarını düşündüğümüz için) (alıntı)
ve bu yazdıklarım yazdıklarınıza bir itiraz değildir
en üst basamağımda duruyor, en başta kendi yaptıklarım olmak üzere herşeyin anlamsızlığı ve hiçliğine gülüyorum
bir basamak inmem lazım, o zaman uğruna efor sarf edilmeye değer, rasyonalizm.. şimdi şimdi netleşiyor aşşağısı..
ve sıralanmışlar tüm basamaklara ölmeye hatta yaşamaya değer kavramlarım..
ve bu eklektizm değilir