tıkanma

aylardır yanan motor lambam sönüyorsa ansızın durduk yere , son kullanım tarihi geçmiş kırmızı bir meçhul ise airbag lambam, müziğin ritmine uymuş bir şekilde yol akıyorsa altımdan ve geri çekilmişse trafik ışıkları kilitlenmekten vaz geçmiş karayolunda, dahası ekipler uykusundayken, sorun ne diyorum kendime gitmek yada kalmak için.. işte gök ,işte yer, hepsi serpilmiş balıkçı ağları gibi deryaya.. Boş ver diyorum kendime ogs kayıtlarını, mobeseler yeter scr mi çıkarmaya.. bir uçtan diğer uca yan çizip savrulurken uçsuzluğa süzülen yolda, direksiyonu kırışlarım bir sağa bir sola fırlayışlarım arkadan sellektör yapan araçlardan çok, akıp giden yolda yanan fren lambalarına inat yaptığım makasları farkettikçe ne yol kalıyor önümde nede hayat kalıyor.. Kırmızıyı gördükçe anlıyorum, benim sorunum dediklerim aslında herkesin sorunu sadece başka zamanlarda.. bu yüzden sarı ışıkta hep rolentide kalıyorum..

mega-pollerde sarı ışık kaldı mı? Işık kaldı mı? diye sorası geliyor insanın. "Işıklar sönmesin loo"...

şehrin ışıkları sönse gökkubenin ışıkları yanar nejdet.. yeterki sabaha hazır boğaza nazır bi yer bulalım kendimize.. bir şişe kanyak ve şaraba hiç bir karanlık dayanmaz.. 🙂


PORTRE
hüzün akıyor du kadının gözlerinden.
ve güneş doğuyordu
kadının bakışlarından taşıp
ışıldayarak süzülen her bir damlasında,
şairin kalemine..
zegeist zamanlarda
keder ve hüznün ortak bir telaşesiydi
umut ve sevinç..
kadının
okyanus gibi keskin
bal damlası bakışlarında..

adam bakıyordu..
bir resme bakar gibi bir tuale..
ateş hiç bu kadar ıslak görünmemişti..
akıyordu zaman, eriyordu mekan.
şehrin ışıkları
dalganan plaktonlar gibi
bir yanıp bir söne dursun..
yağlı bir kadığıda sarılmış bir imgeydi şiir
ve alevler içerisinde bir parşomendi resim..

yanaşmışken zamanın kayığı dalgaların tortusunu yuttup düzlediği kıyılara.
şair sesleniyordu..
kadın güzel..
kadın eş değer mutluluğa..
kadın
ürkek ve narin ...
kadın bilinmez ...
kadın gayya ...
kadın yol...
kadın nehir ...
kadın vakt-i merhun

adam ise hala düşünüyordu resim ile tual arasına sıkışan şiiri..

Şiir pek hoşmuş kuzeys. Kadın gayya kısmına takıldım ama ben kadın gayya mıdır ki?

Ve özellikle burası çok hoş: adam ise hala düşünüyordu resim ile tual arasına sıkışan şiiri..

yorumun ve beğenin için teşekkür ederim telrunya..

gayya kelime anlamıyla imzamda da olduğu gibi
cehennemin ve cennetin arasındanki - bizim deyimimizle sırat köprüsünün altından geçen cehennem çukuru yada lav denizi- boşlukları saran dokuz kollu nehidir..
kadına gelince ise.. kadın algıdan öte bakıştır..

🙂 sevgili telrunya .. dediğim gibi kadın bir algı değil bir bakıştır.. Benim baktığım portrediki kadın cennetin temsilcisiyken cehenneminde elçisiydi.. Resimdeki ezgi, şiirde ki imge, ozanın kalemi, adamın bakışı ve kadının duruşu.. Tüm bunlar hayalperest iz düş'ümleri belkide..

Faydalı bir konu olmuş fikri olan var mı? 🙂