yalnızlık üzerine denemeler

insan yalnız kalınca, üzülür.üzülür ama bilir ki, yalnız kalmanın tek iyi yanı artık onu kimsenin yalnız bırakamayacak olmasıdır.bazen bunun farkına varamaz insan, kendini boşlukta kaybeder.o an, zaman durur, dünya dönmez, güneş doğmaz, kuşlar ötmez artık.işte o an, komidinin üstünde duran saatten, masanın üstünde duran kalemden, duvarda asılı olan tablodan farkı kalmaz insanın.artık sen saatsindir, ama hissetmezsin zamanın aktığını, artık kalemsindir ama hissetmezsin yazdığını, artık bir tablosundur ama farkına varamazsın yansıttıklarının.

fante' Alıntı:

insan yalnız kalınca, üzülür.üzülür ama bilir ki, yalnız kalmanın tek iyi yanı artık onu kimsenin yalnız bırakamayacak olmasıdır.

Genişletmek için tıkla ...

Yalnızlık kadar kalabalık görmedim..

YALNIZLIK...DENEME!

(bazen diyorum kendime, yalnızsın.. cevap- yaapma allah aşkına! sen varken ne mümkün, yalnız kalmak! )


yalnız olunsa, O yalnızlık, bilinemez- bildirilemezken, İnsan da.. düşünüyor;
'yalnızlık' şeklen olur gibi durmakta! ve lâkin fikren dahi mümkünü yok!

O vakit! istem-dışı'nın taşkınlığına karşı gelişen ve
istemli- istem bildiren bir serzeniş de, 'yalnızlık'


Sevgili Cemil Meriç 'in dediği gibi olduğuna inanıyorum yalnızlık:''yalnız kalamamaktır''

Saygılar

Aslinda yalnizlik iki turludur. Birincisi fenomenal yanlizlik, digeri numenal yalnizliktir. Aslinda fenomenal yalnizligi doguran nedenlerin basinda bireysellesmek ve bireysellesirken de toplumun ortak her turlu verilen degerlerinden "uzaklasmak/yabancilasmak/karsi cikmak" v.s. temelli nedenler vardir.

Bilhassa herkesin herkesi tanidigi kucuk toplumlarda bir kisinin dusunce ve davranis olarak toplumun genel bilincalti ve alisilagelmis yapi ve isleyisinden farklilasmak bunun bas etkisidir. Kisi dusunce ve davranisindan dolayi "asi, baskaldiran, dikbasli, isyankar, soz dinlemeyen" v.s. temelli algi ve suclamalarla yalniz birakilabilir.

Bunun getirdigi "bireysellestirmeyen korku" toplumumuzun toplumsal kisiliginin ve insanoglu turu ve biri algisizliginin, bilincsizliginin ve farkindasizliginin bir urunudur.

Bu algi ve duzeydeki kisi, toplumun kendisini distalayacagindan korkar ve konuyu kendince "namusa, gurura, serefe" v.s. tasir. Bu durumda tek bir dusunce ve davranisa yonelir, oda toplumun algisinda "aklanmak" bu da kisiyi her turlu yasam ve iliskilerini hice saydiracak ve insanlikdisi girisimlere bilincalti ve kendi algisinca "zorunlu/gerekli/kacinilmaz" temelinde istemedigini, ya da kendinden kendince toplumun istedigini yapmaya zorlar. Bu durum, mesela etik temelli tore disinda, toplum baskisinda da gecerlidir.

Numenal yalnizlik ise, kisinin kendi kendisini sorgulayarak ve kendi kendisini degerlendirerek her turlu alisilagelmis, yerlesmis, otomatiklesmis dusunce ve davranistan kendi oz iradesi ile "elini etegini cekmesi" dir.

Burada da kisiyi cesitli tehlikeler beklemektedir. Mesela kisi dusunce ve davranisindan dolayi fanatiklesmis degerlerin ustune giderek dikkati cekebilir ve kendisini hedef tahtasina oturtabilir. Bu durumda kisinin etrafindakiler kisiden uzaklastikca ve kisi yalniz kaldikca, hedef tahtasi olmasi daha da kolaylasir. Cesitli korku felsefesi ile uyarilsa bile ya da etrafi ondan bu dusunce ve davranislarindan kendi can guvenligi adina vazgecmesini istese bile, artik cok gectir. Cunku kisi numenal olarak bu bilinci almis ve farkindaligi yakalamistir. Buradaki "korku" ya bir "kahramanliga" donusur, ya bir psikolojik bunalima donusur, ya da "kadere razi olmak" olarak degerlendirilir.

Aslinda kendi kendini kendisi sorgulayan bir beyin ve vucudu hic bir zaman yalniz degildir. Cunku tartismalari, degerlendirmeleri v.s. baska bir fenomen ile yapmak yerine kendi fenomeniyle ve fenomeninde yapmaktadir.

Ayrica birey bilincinin azim, karar ve saglamliginin algi ve bilinci, kisiyi uzaklasmak yerine, topluma girmeye ve topluma kendini kendi olarak kabul ettirmeye yoneltir. Iste bu temelde kisi toplumun onu distalamasini degil; kendini oldugu gibi topluma kabul ettirme dusunce ve davranisini gelistirir.

Ben aslinda bu konulara "birey ve birey bilinci uzerine" basliginda deginmistim.

Iste bu temelde bakildiginda yalnizlik mumkun degildir. Cunku en yalnizinin bile toplumsal iliskileri sona ermez. Cunku yasam ve iliski toplumsaldir. Onemli olan da kisinin kendisini yasayabilecegi toplumu bulabilmesi ya da yaratabilmesidir.

🙂

evrensel-insan' Alıntı:

Aslinda yalnizlik iki turludur. Birincisi fenomenal yanlizlik, digeri numenal yalnizliktir. Aslinda fenomenal yalnizligi doguran nedenlerin basinda bireysellesmek ve bireysellesirken de toplumun ortak her turlu verilen degerlerinden "uzaklasmak/yabancilasmak/karsi cikmak" v.s. temelli nedenler vardir.

Genişletmek için tıkla ...

Sevgili Modumuz..Minnacık...azıcık..küçücük ...şiirselliğe, romantizme ne dersiniz?Merak etmeyin geçicidir..🙂

glsezinrs' Alıntı:

🙂
Sevgili Modumuz..Minnacık...azıcık..küçücük ...şiirselliğe, romantizme ne dersiniz?Merak etmeyin geçicidir..🙂

Genişletmek için tıkla ...

E-dergi icin Nejdet arkadasimizin teklifi uzerine bilgi ile ilgili bir siir hazirladim zaten. Sanat olarak ta bildigin gibi TMS ile yorumcu olarak ilgileniyorum. Eskiden tiyatroculugum ve taklitciligim de vardi. Bak siirim burda.

http://www.felsefe.net/sizin-siirleriniz/5197-insan-hak-ve-hukuku.html

Ayrica cocuklar dogdugunda ve bebekken onlara ninniler yazmistim. 🙂

Senin istedigin nedir? Ya da mesajimdan ve alintidan nasil boyle bir algi ya da his aldigini aciklar misin?

Gokyuzunde yalniz gezen yildizlar,
Yeryuzunde sizin kadar yalnizim.
Bir haykirsam, belki duyulur sesim,
Ben yalnizim, ben yalnizim, yalnizim.

Tasa gecer kendime gecmez sozum,
Hic kimsenin askinda yoktur, gozum
Bir yalnizlik sarkisi soyler sazim,
Ben yalnizim ben yalnizim yalnizim.

Bu parcayi bilirsin. Ziya Taskent okurdu.

Bu da su anda bir deneme olsun.

Yalnizim diye dusunurken,
Dusuncem tuttu elimden.
Beynimden ve dilimden,
kelimeler dokuldu, birden

Yalnizlik bir sorun mu?
Yalniz olmak olur mu?
Eger aranmiyorsa,
Baskasi bulunur mu?

Kim yalnizim derse
ipe de un serse
tum benligini verse
yasami gider terse

Umarim begenirsin, burada kesiyorum.

evrensel-insan' Alıntı:

Bu parcayi bilirsin. Ziya Taskent okurdu.

Genişletmek için tıkla ...

Bilmem mi, Teoman Alpay'ın...