abartı :
1 ) Abartma, mübalâğa
abartıcı :
1 ) Bir şeyi olduğundan büyük veya çok gösterme huyunda olan (kimse), abartmacı, mübalâğacı
abartıcılık, -ğı :
1 ) Abartıcı olma durumu, abartmacılık, mübalâğacılık
abartılı :
1 ) Olduğundan fazla gösterilen, mübalâğalı
Cümle 1: Abartılı söz.
abartılma :
1 ) Abartılmak işi
abartılmak :
1 ) Abartmak işine konu olmak, mübalâğa edilmek
abartısız :
Sıfat
1 ) Olduğundan fazla gösterilmeyen, mübalâğasız
abartış :
İsim
1 ) Abartmak işi veya biçimi
1 ) Abartma, mübalâğa
abartıcı :
1 ) Bir şeyi olduğundan büyük veya çok gösterme huyunda olan (kimse), abartmacı, mübalâğacı
abartıcılık, -ğı :
1 ) Abartıcı olma durumu, abartmacılık, mübalâğacılık
abartılı :
1 ) Olduğundan fazla gösterilen, mübalâğalı
Cümle 1: Abartılı söz.
abartılma :
1 ) Abartılmak işi
abartılmak :
1 ) Abartmak işine konu olmak, mübalâğa edilmek
abartısız :
Sıfat
1 ) Olduğundan fazla gösterilmeyen, mübalâğasız
abartış :
İsim
1 ) Abartmak işi veya biçimi