Koza Kelebeği Bilmez

Hiç unutmaman için, dua ettiğim bir şey söyleyeyim sana; bir insanın yaşayabileceği en büyük pişmanlık, ömrünün sonuna vardığında rüyalarını yaşamamış olduğunu görmektir..

Ömrünün sonuna hatta ortasına gelip bir sabah uyandığında, cesaretli davranmadığını, yıldızlara uzanmadığını, potansiyelinin onda birini bile gerçekleştirmediğini fark etmek,insanın kalbini kırar...

Ömrümüzün sonunda yüreğimizi pişmanlıkla dolduran şey, aldığımız riskler değildir. En büyük hüznü hissetmemize yol açan şey, almadığımız riskleri, kaçırdığımız fırsatları,yapmadıklarımızı düşünmektir..
...
Hayatını çekingen biri olarak yaşama dostum... Çık arenaya, eleştirileri unut, sana verilen günlerin armağanıyla özgürce ve büyük oyna... Hayat kısa, yıllar tıpkı sıcak kumsalda parmaklarının arasından akan kumlar gibi çabucak kayıp gidiyor..

Sen parıldamak, yeteneklerini gün ışığına çıkarmak için yaratılmışsın...

Hayatta bir tek başarısızlık vardır, o da denememektir...

En büyük başarısızlık, en yüce oyunu oynamak istememek, seni ürküten yerlere doğru yürümemektir...

Koza Kelebeği Bilmez.....
Alıntı

Robin S. Sharma'nın kitaplarını severek okudum hep ve diğer bir kitabı olan "Sen Ölünce Kim Ağlar" da mutlaka okunması gereken bir kitap.

George Bernard Shaw`a ölüm döşeğinde, “Hayatınızı yeni baştan yaşama fırsatınız olsaydı, ne yapardınız?” diye sorulmuş. Shaw biraz düşünmüş ve sonra derin bir iç çekişle, “Olabileceğim, ama asla olmadığım kişi olmak isterdim,” demiş.
Aynı şeyin sizin başınıza da gelmemesi için bu kitabı yazdım. O halde siz bu kitaba başlarken, size soruyorum:
Siz öldüğünüzde ardınızdan kim ağlayacak?
Bu gezegenden gitme ayrıcalığına ulaştığınız zaman kaç yaşamı etkileyeceksiniz?
Sizi takip eden nesiller üzerinde nasıl bir etki bırakacaksınız?
Son nefesinizi vermeden önce arkanızda bırakacağınız imza ne olacak?

Eğer ölüm yatagına düşersem ve ömrümü gözden geçirme fırsatım olursa benimde en korktuğum şey; keşke böyle yaşamasaydım. şunu şunu yapsaydım şunu şunu yapmasaydım demek... o sebeble kendimi ,yüregimi ve şartlarımı sürekli kontrol ediyorum..şu anda yaşamımda memnun olmadığım bir çok şey var ve kendimden memnun olmadığım birçok şey ( huy,alışkanlık,düşünce biçimi,davranış kalıbı vb)... pekii bunları değiştirebilmek için yeterli koşulum,cesaretim ve arzum var mı??? yokk !! (hadi olm şimdi yapsana deyince anlıyorum)şartlar böyle ve ben memnun olmasam da memnun gibiyim aslında...ama üzerinden zaman geçince hep şöyle gelir insana; Aslında yapabilirdim !! pehh. hikaye bence..aşağıdaki düşünce biçimide kuru felsefe..yok öyle bir şey , yok öyle bir İnsan, yok öyle bir hayat!!! hayat böyledir insanda neyse öyledir..gerisi masal... bu sebeble ölüm yatağında pişman olmuyacak gibiyim 🙂