yalnızlık ve yabancılaşma

Şehrin Yabancısı;
Toplumsallaşmak insanı yabancılaştırır ve dolayısıyla da yalnızlaştırır.Her davranışımız her düşüncemiz onay beklentili hale geldiği için gerçekte ne olduğumuzu gözden kaçırırız. Örneğin bugün bu tür insnalara nevrotik diyorlar. Birtakım yöntemlerle gerçekten ne istediğini kavramaya çalışıyorlar.
Sıradan insanlar yalnızlaştıklarının farkında değildir sadece.İnsan özünü bulduğunda içini saran doluluk yalnızlaşmasını önler.

cogito;

Söylediklerinize değer vermek istiyorum ama anlamları buna izin vermiyor toplumsallaşmanın hangi manada insanı yabancılaştırdığını bilmek isterim. Düşünen insan sonuç olarak sosyal bir canlıdır ve ne zamanki bundan kopar bunalıma girer; bu cümlemi halk dili ile söylendi. brey in var olmasa da sonuçta kendi çevresindeki etken diğer anlamı ile de toplumla olur. Buraya kadar aynı fikirdeyiz. Toplumun insanı kendi içine alması ve yalnızlık hissinden arınması sonucunda ise yabancılığın önüne geçiştir.
Ayrışma noktalarımıza geliyor konunu bütünlüğün dağılmaması açısından. Kendi dünyasında var olmuş diğer anlamda öz benlik kimliğini kazanmış bir insan diğer toplum tarafından yadırganabilir. Yabancı gözükebilir yalnız farklı veya sizin deyiminizle de nekrotik olarak ta algılanabilir. Burada önemli olan kendini bulmuş insanın yalnızlığıdır. Önemli olan onun topluma bakış açısı ve var olma veya olmama durumudur. Çünkü toplum ve kendi bakışı arasındaki farkı bilir ikisini ede değerlendirme kapasitesine sahiptir diğer tarafın böyle bir bakış yoktur. Sadece toplumca denilen bir fikir veya düşünce ile hareket eder. Bir takım yöntemler dediğiniz şeyi söyleyeyim. ilaç veya terapi. İlaç insanın yaşamsal bakışını üzgünüm ama bu cümleyi söyleyeceğim uyuşturarak yapar. Yani bilim burada sistematik olarak topluma çalışır diğer ise yine terapi de topluma kazındırma sosyalleşme gibi sığ bir tedavi sağlar anlamaya çözmeye değil.öz benlikli olan nasıl bu durumdan kurtulacak neye dayanacak sarılacak veya umut edecek.bunları kafasında beklenti cümlesini çoktan sildiyse nasıl yapacak.''bir ben var o da benden içeri'' deyip gözlerin sadece görmeye değil bakmak için mi kullanacak: çok soru sordum?

" Gerçek öz, kendi duygu ve düşüncelerimize yönelik hoşnut kalan ya da karşı çıkan, benimseyen ya da yadsıyan, uğruna ya da karşı çaba gösteren, evet ya da hayır diyebilen KENDİLİĞİNDENLİK tepkileri üretir. Gerçek öz kendimizi bulmak istediğimiz zaman söz konusu ettiğimiz şeydir. İdeal özün tersine olası özdür.
Nevrotik birey, hissetmesi gereken şeyi hisseder, arzulaması gereken şeyi arzular, hoşlanması gereken şeyden hoşlanır.''(Karen Horney)
Toplumun bize dayattığı (sevecen olma, hoşgörülü olma anlayışlı olma, kabul görme) özellikler kendimize yabancılaşmamıza neden olur. Bir yaklaşım vardı şimdi kime aitti hatırlamıyorum ama şöyleydi; ''Tüm yürekeleriyle evet ya da hayır diyemeyenler aşırı sosyalleşmiş bireylerdir."
Buraya kadar kişinin kendisine yabancılaşmasını ve bunun toplum nedeniyle olduğunu açıkladım sanırım.
Yalnızlığa gelince yalnız kalmayı zaman zaman herkes ister, buna ihtiyaç duyar. Fakat genel bir yalnızlık hissi başka bir şey olsa gerek. Toplum insanı ne kadar içine alırsa alsın birey kendisine yabancılaşmışsa yalnızdır. Topluma da yabancıdır.Önce kendi özünün farkına varacak sonra bu gerçek özle toplum içinde bir yer edinip bir bakış açısı kazanacak. Diğer türlü topluma uyum sürecine giremez, gerilim, panik hisseder, kendisini ifade edemez.En fazla, toplum içinde bağımlı bir takım ilişkiler kurarak kendini ifade etmeye çalışır.

şehrin yabancısı' Alıntı:

yalnızlık ve yabancılaşma üzerine bir yazı yazdım.sonra sildim. bu konu üzerinde kendi düşüncelerim üzerinden değil,form sakinlerinin fikirleri ve düşüncelerini tartışalım. şair özdemir asaf yalnızlık paylaşılmaz paylaşılırsa yalnızlık olmaz diyordu. yalnızlık ve yabancılaşma nedir?

oğuz atayçok sevdiğim tutunamayanlar kitabında yalnızlık konusunda şöyle der;

" 'Önce kelime vardı,' diye başlıyor Yohanna’ya göre İncil. Kelimeden önce de Yalnızlık vardı. Ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık... Kelimenin bittiği yerde başladı; Kelime söylenemeden önce başladı. Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu." (Sayfa 154)

evet ne diyorsunuz kendimize bile yabancılaştığımız için mi yalnız-ız ve yalnız kalmak istiyoruz?

Genişletmek için tıkla ...

sen en diyorsun az önce burda yazan bir boat nedeniyle yalnızlık ve yabancılaşmanın dibini gördük ve yaşadık...

imza
ben boat'un güncellediği konuları beğenmeyen bir insanım