Yalnizlik

Yanlızlık
En çok korkulandır belki,anlatılmayan altıncı bir histir en kalabalıklarda bile gelir ve oturur kalbine yanlızlık.Ne kadar anlatılsa
da anlaşılmayacak kalbin hep tutsak kaldığı tanrıdan ayrılışın ya da anne karnından koparılışın tramvası,beynine konuşan bir sürü
sesin arasında sessizce oturan sendir yanlızlık.En mutlu anlardaki hissettiğimiz nahoş hislerin içinden bile bir gölge gibi geçen
karanlıkta gibi görünsede ışıklarda yaşayan bir hayallettir yanlızlık.Kimi güzelliğini anlatmaya çalışır korkusunu uzak tutmak için
kimi içinde dalıp aşmak ister çok yakın ve çok uzaktır yanlızlık.Zıttı bir kelime bile üretememiştir insanlık onun yanında fazla bulunmak
istemez ama ah bilseler hep içlerinde dolanıyor o yanlızlık.Nedensizce olamaz bir yanlızlık ya kayıptır bir şeyler ya da eksik.Aslında
eksiktirde biraz yanlızlık aranan nefesin ciğerlere ne kadar çekilsede yetmemesi gibi dokunulamayan bedenlerin eksik kalmış puzle
parçalarıdır yanlızlık.Ve bir gün sen çekip gittiğinde koparıp atınca onu kalbinden eksik kalacaktır yanlızlık.

Bazen tercih bazen de zorunluluk fakat iyi tarafları da var. Sakinlik ve huzur aradığı zaman insan, yalnız kalmayı seçebilmelidir çünkü çok da korkulacak birşey değildir. Gereksiz arkadaşlar, yapay ilişkiler yerine "değerli yalnızlık" denilen bir süreç yaşanabilir. Yalnız kalmaktan korkan insanlar görüşmek istemediği insanlarla bile vakit geçirmek zorunda kalıyor. Bence insan kendi kendine yetebilmeli ve her türlü bağımlılığı hayatından çıkartmalıdır.

Kalabalık gereksiz yığınlardansa yalnız kalmak tabikide iyidir ancak ya hep ya hiç prensibinde olduğu gibi mutlak doğruda değildir, insanın konuşma paylaşma inanma görüşlerini doğrulatma ihtiyaçları vardır.

Yalnızlığın tadı olmaz.Ne acıdır,ne tatlı,ne de ekşi.

Bilinmeyeni bilmeyen birinin bilmeye çalışabilmesidir.(Kendi isteğiyle mi? Sanmam)

Yalnızlık,romanın olur olmaz yerinde dikkati çeken hayal gibidir.Önce tatlı,sonra gereksiz.

Yaşama belirtisinin beliremediğinde devreye giren birinci seçenek,ikinci plan,üçüncü şahısdır. (Vaovv 🙂 )

Karşındaki soda şişesini bir kişi saydıran kahpe,elindeki sigaraya anlam yükleyen dosttur yalnızlık.

Bir buse kondurdum yanağına yalnızlık.Hissettin mi?

M3CSL' Alıntı:

Kalabalık gereksiz yığınlardansa yalnız kalmak tabikide iyidir ancak ya hep ya hiç prensibinde olduğu gibi mutlak doğruda değildir, insanın konuşma paylaşma inanma görüşlerini doğrulatma ihtiyaçları vardır.

Genişletmek için tıkla ...

Yalnızlık bir yere kadar tabii ki, günümüzde internet-teknoloji insanı daha da yalnızlaştırıyor. Benim görüşüme göre samimiyetsiz ilişkilere mahkum olmak yerine bazen "yalnızlık" iyi bir seçenek olabilir. Sinemaya, yemeğe ya da alışverişe giderken hep birilerine bağımlı olan insanlar var. Öğlen yemek yerken bile "tek başıma oturamam, birileri olsun yanımda" diye aç kalan insanlar tanıyorum. Bazen yalnız kalınabilir ve çok da korkulacak bir durum değildir.

dijital' Alıntı:

Yalnızlık bir yere kadar tabii ki, günümüzde internet-teknoloji insanı daha da yalnızlaştırıyor. Benim görüşüme göre samimiyetsiz ilişkilere mahkum olmak yerine bazen "yalnızlık" iyi bir seçenek olabilir. Sinemaya, yemeğe ya da alışverişe giderken hep birilerine bağımlı olan insanlar var. Öğlen yemek yerken bile "tek başıma oturamam, birileri olsun yanımda" diye aç kalan insanlar tanıyorum. Bazen yalnız kalınabilir ve çok da korkulacak bir durum değildir.

Genişletmek için tıkla ...

Evet insan kitaplarda buluyor kendini çoğu zaman, kendisini anlayamayan insanları gördükçe hele.Ama gerçek insanın sıcak diyaloğu, o yüzündeki tebessüm ,iyilik yaptığını gördüğündeki haz başka. İnsan doluyor çünkü okudukça ve taşma ihtiyacı hissediyor.

yalnızlık insana dair bir olgudur; ki, onun sayesinde insan öznelleşir, dile getirildiği gibi yalnızlığın "dayanılmaz ağırlığı"ndan değil, onun özgürleştirici hafifliğinden dem vurmak daha doğru olacak kanısındayım.

Teşekkürler yararlı konu