Forumumuza Hoş Geldiniz

Hoşgeldiniz. Ücretsiz içerikler ve özel hizmetler sizi bekliyor. Hemen üye olun!

Ansızın gezinti

Konu Görüntülenme İstatistikleri

Şu an görüntüleyenler
Misafir: 1

Toplam: 1,228

kırmızıpabuç

Yeni Üye
Katılım
12 Kas 2009
Mesajlar
22
Tepkime puanı
0
Puanları
0
Yaş
40
Akşam evde kalmaya kesinlikle karar verilerek sırta robdöşarmbr geçirilir,yemeğin ardından aydınlık masada oturularak bitiminde adet olduğu üzere kalkıp yatmaya gidilen bir iş ya da oyunla vakit geçirilir, dışarıda ise evde kalmayı pek doğal gösteren pis bir hava egemenliğini sürdürür, artık sokağa çıkmanın herkesi şaşırtacağı kadar uzun süre masa başında sessiz oyalanılır,bu arada merdivenlerde ışık söndürülerek cümle kapısı kilitlenmiş olur,öyleyken içteki sıkıntıyauyularak kalkılır da ceket değiştirilir,bir an sokak kıyafetleriyle ortada boy gösterilir,dışarı çıkmak gerektiği açıklanır,oradakilere kısaca Allahaısmarladık denilip çıkılır,kapının hızlı ya da yavaş kapatılmasıyla az ya da çok bir öfke geride bırakılr,kendilerine bu geç vakit sağlanan beklenmedik özgürlüğü özel bir çeviklikle kol ve bacaklarla sokakta soluk alınır,salt bu sokağa çıkma kararıyla karar verme gücünün varlığı içte sezilir,en hızlı değişmeleri kolaycacık gerçekleştirmekve bunlara katlanmak için gerekenden daha fazla bir gücün elde bulundurulduğunun her zamankinden büyük bir önemle bilincin varılır ve böylece uzun sokaklar boyu seğirtilip durulursa,o zaman bu akşam için aile çevresinden büsbütün dışarı çıktığı duygusuna kapılır insan ,aile bireyleri bir belirsizlikten içeri kayıp giderken, kendini kaya gibi sağlam alabildiğine belirgin kenar çizgileriyle donatılmış hisseder,yürürken elleri kalçalarına vurur,gerçek kişiliğine kavuştuğu duygusu uyanır içinde.Öte yandan ,hal hatır sormak üzere akşamın bu geç vakti bir dostu dolaşmak, bu duyguyu pekiştirir.


F.KAFKA
 

Mühendis

Yeni Üye
Katılım
3 Eki 2009
Mesajlar
271
Tepkime puanı
1
Puanları
0
Yaş
69
[FONT=&quot]
… İnsanların basitliği, günlük yaşamlarının değişmeyen yalınlığında gizlidir. Bunlar basitliklerinin, sıradan oluşlarının çemberini kırmak için bazen bütün güçlerini kullanırlar, ama sonunda gene sıradan birer insan olarak kalmaktan öteye gidemezler. Beri yandan bağımsızlıklarını kazanacak güçleri bulunmadığı halde, ne pahasına olursa olsun bağımsız, herkesten başka olma çabaları sonunda gene sıradan birer insan durumunda kalmaları, onlara, sıradan oluşları yanında tipiklik diyeceğimiz bir çeşit özellik kazandırır. [/FONT]
[FONT=&quot]
Dostoyevski –Budala - Cem Yayınevi

[/FONT]
 

Yeni Konular

Üst