Saklı Bütün Renkler

PARMAKLARINI ÇİZİYORUM

parmaklarınla çiziyorsun gökyüzüne,
parmaklarını çiziyorsun...,
izler, yol yol uzuyor,
işaret parmağından,
yüreğimin avucuna...
"bu kader çizgisi.." diyorsun,
"akıl" yeni yetmenin,
sık örgüleri gibi, düşüyor iki yana,
ortasında, tek başına kalıyor,
kalp çizgisi...
korkular...
onlar benim yol-arkadaşım,
bir gölge gibi takip ediyorlar,
ayak izlerimi...

"git..." dediklerim kalıyor,
"kal..." deme hakkını baştan yitirdiklerim,
kal-sın, derken...,
hemen oracıkta söyleniyor uzakların türküsü...
"git..desem, kalır mısın?"
cümlesini tanımıyor hiç bir dil...
ayakların,
karşı yamaca sıçramaya hazırken,
dudağının kenarını,
parmak uçlarımla öpüyorum,
soğuk-cam ısınıyor,
gözlerin,
"...gel" diyor,
boynunda asılı anahtarda,
boşluğunu arayan,
dişleri ölçüyorum,
dönüp bakıyorum kapıya...,
menteşesiz, korunaksız...,
anahtar deliğinden,
al bir gelincik sarkmakta...

parmaklarımla çiziyorum,
parmaklarımı çiziyorum...,
izler,
dalga dalga yayılıyor,
sudaki boşluğa...
nehir tabanındaki taşlar,
bir bir ısınıyor,
sesinin harfleriyle...,
ay, teslim oluyor,
o büyük tutulmaya,
karıncalar duvarda,
kuşlar asılı kalıyor,
bir bulutun düğümlenmiş yumağında...
"..yıkıntıların depremi olur mu?..." diyorum,
çakıl taşı,
mıknatıs oluyor dev bir kayaya...

yağmur...
çok yağmur sonra...
elbisesi ıslanmış bir kadının utangaçlığında,
gizli öyküler yazıyorum,
kuşların gagasında,
eski mektuplar,
yıldız tozu döküyor,
al gelinciğin toprağına...
"...gitmek,
hiç gidememektir…",
kan damlatan bir özleyiş masalında...

özlemözkayatunca


( )

DÜŞ-MÜŞ

"düşü gerçek yap!" sesine dokundum, gerçek düş-müş…

ne zaman tren sesi duysa,
"...gideceğim..." diyor,
masanın altında saklı bavulları tutuyor,
tarihi geçmiş biletini çıkarıyor cebinden...

gözlerim, bir yalvarış alacasında kanıyor,
sözlerim yok,
dilim prangasını deriyle kaplıyor durmadan...
ellerine bakıyorum uzun uzun,
fark-etmiyor...,
avuçlarına yüzümü çiziyorum,
ısınsın diye, öpücüklerin unuttuğu noktalar...
derin bir nefes çekiyor sigarasından,
uzaklara üflüyor,
uzaklardan bir rüzgâr,
kar üflüyor üzerime,
küçülüyorum,
çekiyor, yeni dokuduğum cesaretin kumaşı,
içinde biriken çaresizlik,
söküyor teyel yerlerini...

"gerçekler düşleri sevmiyor demiştim...",
bir ortaçağ savaşının ortasında,
eski anıtlar,
taşlara kazınmış kader çizgileri,
çocuk çığlıkları,
yıkıntılar,
boğazımda yumrulaşan,
birbirinin içine dolanmış zehirli sarmaşıklar,
hepsi, yeniden öğretiyordu,
toprağa basmanın ne demek olduğunu...

bir tek çiçekler anlamıyordu,
gerçeğin dilini,
direniyor,
düş-pazarı kuruyorlardı,
güneşin uykuda olduğu saatlerde en çok…

gizli mektuplar birikiyordu, suya yakın,
her an mürekkebi dağılıp,
yok olacak kadar suya yakın...

ne zaman tren sesi duysam,
raylara yağmur yağıyor,
bavuluma koyacak hiç bir şeyim yok,
bavulum yüreğim...

özlemözkayatunca

( )

git..." dediklerim kalıyor,
"kal..." deme hakkını baştan yitirdiklerim,
kal-sın, derken...,
hemen oracıkta söyleniyor uzakların türküsü...
"git..desem, kalır mısın?"

Genişletmek için tıkla ...

Bu nasıl bir dize böyle!!!
Hem güzel yazmışsın hem de güzel yorumlamışsın yüreğine ve sesine sağlık.
Çok özledik seni şiir perimiz, gitME!Hoş gel!!!

parmaklarınla çiziyorsun gökyüzüne
............
yüreğimin avucuna...
"bu kader çizgisi.." diyorsun,
"akıl" yeni yetmenin,
...
......
korkular...
onlar benim yol-arkadaşım,
bir gölge gibi takip ediyorlar,
ayak izlerimi...
.......
kal-sın, derken...,
hemen oracıkta söyleniyor uzakların türküsü...
"git..desem, kalır mısın?"
cümlesini tanımıyor hiç bir dil...
......
parmaklarımla çiziyorum,
parmaklarımı çiziyorum...,
izler,
dalga dalga yayılıyor,
sudaki boşluğa...
nehir tabanındaki taşlar,
bir bir ısınıyor,
..............
"..yıkıntıların depremi olur mu?..." diyorum,
çakıl taşı,
mıknatıs oluyor dev bir kayaya...
...
yağmur...
çok yağmur sonra...

elbisesi ıslanmış bir kadının utangaçlığında,
gizli öyküler yazıyorum,

kuşların gagasında,
eski mektuplar,
yıldız tozu döküyor,
al gelinciğin toprağına...

"...gitmek,
hiç gidememektir…",

kan damlatan bir özleyiş masalında...

*****************
Merhaba, kalliope (özlemözkayatunca)

fides haklı siz şiir perisi olmalısınız..

gizli öyküler yazan şair, şiirin içinden özellikle seçtiğim anlatımında okuru adeta büyülüyor 🙂 Hoş geldiniz

Senin de yüreğine sağlık Fides, hoş-buldum 🙂 Sevgiler...

Çok teşekkür ederim Tolga, merhaba ve hoş-buldum 🙂

KAYBEDİŞ I

…giderken,
sessiz bir çığlık kalır gözlerinde,
hüznün sarı kelebekleri uçuşur
yüzünü bana çevirir güz,
susturur içimdeki şarkıları…

bekleyişin rengi bakır,
parmaklarımın ucunda kınalanır,
dokunduğum yapraklar
dilsiz vedalaşmaları kilitler,
mektup kuşlarının ağzındaki mühür.
yüreğimin penceresiz odasında birikir,
uykusuz sözcükler…

...giderken,
tozlu bir ikindi kalır sokaklarda,
zaman, ayak izlerinde yaşlanır,
yüzünü bana çevirir güz,
solar eteklerimdeki menekşeler…

kaybedişin rengi siyah,
kirpiklerimin ucunda sürmelenir,
yalnızlığın kapıları
anahtarı kaybolur gülüşlerin,
dudaklarımda kapanır,
gecenin perdeleri…

özlemözkayatunca

KAYBEDİŞ II

…giderken,
güz artığı çiçekler,
savrulur
kuytu bir yer arar gözlerim,
içini dökecek eski bir tas
parmaklarının damgası kapı kolunda,
dokunsam da,
ellerime çizilmez sıcaklığı…

ayrılığın rengi sarı.
mevsimsiz,
solgun bir kasımpatı doğurur,
düşlerim...
baktıkça,
sancıyla dökülür,
toprağına ulaşamadan,
köklerim…

…giderken,
seninle yolcularım sözcükleri,
peşine düşer,
susturamadığım seslenişler,
anlamazsın,
acının renginde yazılmıştır bu öykü,
uzayıp gider peşinden,
karanlık bir yol gibi…

suskunluğun rengi beyaz,
aydınlığın içinde,
saklanır
sisli şarkılar.
ezgisinde çimlenir, görmezsin,
yüzümün arkasında,
gözlerini kucaklar,
yağmura teslim bakışlar…

özlemözkayatunca

( )