Şehrin Yabancısı Şiirleri

yabancının tenhalığı

hep çağırıyorsunuz
baksana bir
gelsen ya
gitmedin mi
gül hele
üzülmedin mi
sevmedin mi
konuş biraz
sus biraz
hep istiyorsunuz

bakıyorum
gülüyorum hepinize
emir telakki etmiş gibi
yapıyorum her şeyinizi
gülüyor muyum
öyle sanın
kanıyorum kanıyorum

siz oynayın oyununuzu
dünyam tam içimde
sokmadım hiç birinizi
bilmezsiniz ki
bilseniz de anlamazsınız ki
yabancıyım size
yabancısınız içime
dünyam var tam içimde
oynayın siz halay gibi
bazen
üç ileri, bir geri
bazen
yaslanın, çömelin, kalkın
oynayın siz oyunununuzu
dünyam
benim olan
size yabancı dünyam
tam içimde
tenhalığımda

tenhalığım
hiç tanımadı sizleri
yalancı sizleri
oyuncu sizleri
hiç tanımadı
aradı aradı
tenhalığını
tenhalıklardaki tenhaları

tenhalığım
bak ne güzel buraları
kimler var
sadece tenhadakiler
yaşam daralttıkça
alanımızı
kaçalım tenhalara
oyunculara inat
saralım tenhaları

ŞEHRİN YABANCISI

Ynt: Yabancının Tenhalığı

şiir bir arayıştır; kendini sorgulayan ve bir denize dökülmek için akan bir ırmaktır. Şiirinizde ötekinin benimsenmeyen/içselleştirilmeyen istekleri ile onu yapmak durumunda olup da kendine kapanan ve saklı dünyasını ayıran bir kimlik görmekteyim. O kabuğu kırmalı derim. İstemediğini yapmayıp direnç rüzgarları ile geri çekilmek yerine ileri atılmalı dizeler...
...
kanımca

Yalnız Sevgi Durağı

Ve çoğalıyorum sevdalara…
Kanıyor dallarım şimdi…
Acıyla uğulduyor..
Müjdeliyor keklik sürüsü baharı…
Açlık dolusu kenar semtlerde…
Su koşuyor…
Bazen sofralara umut oluyor…
Yitik durgun bir deniz…
Nasırlı el…
Temiz bir yürek…
Bir akşam seni nedensizce düşünüyorum…
Yolculuklar başlıyor İstanbul dan…
Tutup kıvırcık saçlarına güneşin…
Sana geliyorum…
Sen yine gidiyorsun..
Oysa bir bahar mevsiminde…
Çaylar içecektik..yeşil çimenler üstünde…
Kekik kokulu çaylar…
Sonra tarçın kokan nefesini soluyarak…
Öpecektim yaban eriği dudaklarından…
Sen yine gittin…

Yağmalardayız Sevgili

YAĞMALARDAYIZ SEVGİLİ

Güzel bir yağmur yağıyor... Üstümüze yağıyor.
Çıkıp karanlık sokaklarda yürümek var şimdi el ele, kol kola...
Korunmasız. Yüzümüzden süzülmeli damlalar.
Bir elektrik direğinin altında durup yüzümüze bakmalıyız.
Gözlerimiz de yağmur bulutları. Yüzümüzden içmeliyiz yağmuru.
Saçlarımızı kurulamalıyız ellerimizle. Üşüyen burnunu öpmeliyim.
Boynunu mutlaka. Hiç atlamadan. Boynun ihmale gelmez.
Gözlerine bakmalıyım, tehlikeyi de göze alarak.
Bu havada gözlerin yıldırımları çeker. Korkusuzluğumu bilirsin sevgilim.
Varsın gelsin yıldırımlar, senden çok değil ya yakışı.

Yağıp yağmalayıp... yağmalardayız sevgili...

Yağmurlardayız sevgili.

ŞEHRİN YABANCISI 2006

nejdet' Alıntı:

şiir bir arayıştır; kendini sorgulayan ve bir denize dökülmek için akan bir ırmaktır. Şiirinizde ötekinin benimsenmeyen/içselleştirilmeyen istekleri ile onu yapmak durumunda olup da kendine kapanan ve saklı dünyasını ayıran bir kimlik görmekteyim. O kabuğu kırmalı derim. İstemediğini yapmayıp direnç rüzgarları ile geri çekilmek yerine ileri atılmalı dizeler...
...
kanımca

Genişletmek için tıkla ...

çok eski bir yorum kaldı şu an yazdığım zaman diliminde.. söyledikleriniz doğru. fakat şiir konusunda hiç bir iddia yok bende. bendeki bardaktaki dudak payı sadece. görüyorsunuz çok uzun zaman olmuş yazmayalı. yinede tşk ederim. saygılarımla..

teşhisini koyamıyorum!
kan susmuyor damarda,
çekildi ruhumdan tüm denizler,
tüm yarınlar med cezir...

unuttuğum noktaları arıyorum
nereye koymuştum,
nerde bitiyordu birşeyler?

bitime yaklaşırken
neden tükeniyor
mavisi göğün
yeşili yaz'ın,
kokusu gülün,
adı hayatın...
tükeniyorum
yavaş yavaş...

Ben bugün sensizliğin resmin yapıyorum,
Sen gidilmiş dönmemelerin
Ben bugün şiirin tadında hüzünüm, sitemim
Sen şairin sızısı
Ben bugün cambazın son oyununu oynamasını düşlüyorum
Sen gökteki yıldızları kalemle siliyorsun.
Ben bugün fırçam kurudu bir yudum su diyorum
Sen okyanusun dalgalarında kayboluyorsun.
Ve sen bir nefeste ben oluyorsun.
Kaybolup bir kum tanesine karışıyoruz

Son şiirin bir harika. Burada ironi veya yergi yapmıyorum dediklerimde ciddiyim şiirini beyendim, insanda harika duygular uyandırıyor, hatta kaç defa okuduğumu ben bile unuttum yani o derece haz duydum hemen bu mesajın üzerindeki şiirden.

Beğeni ve beğenmeme, kötü, iyi ölçüt ve kıstaslarınız nedir. Anlamak isterdim ki; etmek istediğin ifadeyi üslubunca cevaplayayım. Yoksa yenim çıktı bu ben bir şey söylemeye çalışayım anlatmadan. Karşı taraf anlamıyorsa özür onundur.

hücre



Gece küllenmeye başlamıştı,
Pusluydu fakat derin değil.
Gökyüzü kızıla dönmemişti,
Bir kıvılcım la yürek ateşinin.
Ağaç gövdesinin bir koza yaprağı iken,
Damarlarında döllenmeye başlamıştı;
Küçük bir kurtçuğun.
Çağırdı bir rüzgâr ıslıklayarak
Şehvetin doruklarında,
Bir çığlıkla
[FONT=&quot]Ve ihanetin kollarına teslim ettim bedenimi[/FONT]