Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Toplu yaşamanın hayatımızdan neleri götürdüğü yada neleri getirdiği hakkındaki görüşlerinizi bildirirseniz sevinirim 🙂

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Toplu yaşama kurallarını getiriyor ve bazı doğal davranışları/doğal yaşamı götürüyor.Toplu yaşamla şeffaflık kalkıyor ve beton duvarlar örülüyor.

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

"toplu yaşam" kavramı oldukça esnek bir kavram; buna yorum yapmak zor olacak gibi. toplumsal el-birliği, üretim, kolektif yaşam/paylaşım mı? açımlanmalı derim. önce bu açılım yapılmalı..yoksa, yığınsal yaşam diye yorumlayacak olursak bunun hiç bir getirisi olmaz.

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

nejdet hocam, ben sosyolojik yaşamı kastettim.Doğal yaşamın yerini binalar,nüfus, teknoloji,global ticaretin vs. alması. Sınırların konulması, bu arazi benimdir, şu sınırdan geçemezsin hesabı.
Bazı etik davranışlar çıktı bir de ortaya. Bazıları gereksiz bazıları gerekli belki de. "Toplum içinde yüksek sesle konuşulmaz/ kahkaha atılmaz." gibi toplumsal kurallar geldi. Bazı kurallar için toplumsal yaşamı düzenleyen kurallar da denilebilir.

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Fides hocam,

söylediklerini anlıyorum, kastım bu değildi! şunu biliyorum ki soru biçimi bile verilecek yanıtları belirleme etkisine sahiptir. konuyu açan arkadaşımız önemli bir noktaya değinmek istiyor, bunun farkındayım. demek istediğim bu konuyu daha çok açımlarsak, yorumlarımızın da farklılaştığını göreceğiz.

örneğin; "kısıtlanmak" çok genel bir tanımdır. yasaklanmak/baskılanmak/köleleştirilmek gibi...kısıtlanmayı,baskılanmayı,köleleştirilmeyi genel anlamda tartışmaya açmış olabiliriz ya da özel anlamda açımlayabiliriz. buna göre verilecek yanıtlar/yorumlar farklılaşacağından bu konuya açıklık getirmek gerektiğini düşünmekteyim.

ne dersin?

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Haklısın hocam. Konu fazla genel ve lastik gibi bakış açısına göre oradan oraya uzayacak. O zaman konuyu açan arkadaşımızdan konuyu biraz daha daraltmasını ve netleştirmesini rica edelim.

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Sosyal yaşam ve insan ilişkileri hakkında pek bilgim olmadığını itiraf edebilrim. ama kısıtlamadan kastım fides in gerekli mi gereksiz mi ikileminde kaldığı sorular...

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

sevgili Mukeat,
şöyle diyebilir miyiz? doğduğumuzda çevreli bir toplumsal/kültürel/ekonomik/politik bir doku ile çevrilmiş buluruz kendimizi. Biz çıkış ararken onlarda sürekli duvarlar ile etrafımızı örerler/ve derler ki biz sizi düşündüğümüz/koruduğumuz için bunu yapmaktayız. Çelişkimiz başlamıştır aslında...bırakın da ben beni senden/sizden daha çok düşünme hakkına sahip olayım; değil mi? ilkin nasıl düşünmemiz gerektiğini öğretirler/ezberletirler/gösterirler. büyüyen canlı bunu doğal karşılamaya başlar; gel gör ki bir süre sonra yargılamaya/değerlendirmeye/nedenlerini sorgulamaya başladığında ise artık o dayatmalar ile bir çelişkiye girmesi kaçınılmaz olur. örneğin son neredeyse otuz yıldır kitaplar hep korkutucu öge olarak görülmüş ve okumaktan kastın okul ve ders kitapları/müfredat olduğu yönünde çarpık bir kanı/genel görüş olarak ortaya çıkmıştır. Br araştırma ekibi İstanbul'un göbeğinde ve Üniversite öğrencisine soruyor; Yaşar Kemal kimdir diye? yanıt ne biliyor musun " bilmem magazin basınında ismi sıkça geçen birinin eşi olabilr" şeklinde geliyor. aklın ve beynin durduğu yerdesin ve şaşkınlıktan ne diyeceğini bilemiyorsun...toplum neden kısıtlar?

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Teşekkür ederim Nejdet hocam.
Genel kanının farkındayım elbette ve toplumdaki körleşmenin. lakin benimde takıldığım nokta "neden".

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Bir örnek üzerinde düşünmeye ne dersin?

ana/babalar genelde çocuklarının büyüklerin yanında konuşkan olmalarını istemezler; susmalarını öğretirler. nedendir?

üstelik "konuşmak gümüşse, sükut altındır" derler ya...

çık çıkabilirsen

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Toplu-M🙂

Toplumun birer üyesi olarak bizler/sizler, daha baştan kısıtlanmış bir güzergahta ilerlemeye mecbur bırakılmışız sanarız/sanarsınız.Ancak sorunun yelpazesi epey geniş olduğundan hangi konuda ne kadar kısıtlanmış olduğumuzu bulmak ve üzerinde düşünmek bir okadar yelpazesi geniş cevaplara gebe bırakıyor bilgimizi,fikrimizi,zikrimizi...

Mesela aile dediğimiz toplu-luk bizden neleri kısıtlıyor ? Yada kısıtlıyor mu ki ?

Aile dinci ise bizde dinci olmalıyız.Kinci ise ... 🙂
Cumhuriyetçi ise geniş olmalıyız,modern düşünmeliyiz... 🙂
Yaptığımız hatalar hep ailemizin adını kötüye çıkartır vs...

yada söylediklerimin hepsi birer zırva olsun...

toplum bizden şunu kısıtlıyor demek bile belkide topluma haksızlıktır.Toplum içerisinde daha dikkatli saha saygılı daha özenli olmak gerekir.İçimizdeki HAYVANİ duygular toplum içerisinde asgaridir.Utanma olgusu toplum içerisinde azamidir.Toplum olmasa idi birlikte yaşam olmasa idi...olmasa idi.....cinayet ve tecavüz hat safha da olabilirdi...Yani toplumun bizden kısıtladığını sandığımız şey aslında içimizdeki psikolojiye göre hayvani iç güdü,dine göre ise nefis.

yada söylediklerimin konuyla alakası yoktur...

toplum bizden özgür düşünmeyi alıp götürüyordur.Sünni bir erkek,alevi bir kız ile evlense dışlanıyor hor görülüyor.Yada bir top sakallı arkadaşı olsa birinin dindar ailesinin gözüne batıyor.Kız arkadaşlarıyla ne kadar çok muhabbeti olsa,bir okadar gavur sayılıyor bazı kesimlerce.Türban taksa radikal,başı açık olsa o....... oluyor.

yada çok ileri gitmişimdir...

bıla bıla bıla...

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

mukeat ' Alıntı:

Toplu yaşamanın hayatımızdan neleri götürdüğü yada neleri getirdiği hakkındaki görüşlerinizi bildirirseniz sevinirim 🙂

Genişletmek için tıkla ...

Ben; benim hayatım demek olduğuna göre, Sevgili mukeat'ın görüşlerimizi merak ettiği konuyu, toplumsal yaşamın benden(kişiliğimden) neler kaybettirdiği yada bana(kişiliğime) neler kattığı anlamında düşündüm.

Yaşamın her anında yaşadıklarım, hissettiklerim yada diğer insanlarla paylaştıklarım veya paylaşamadıklarım elbette bana olumlu yada olumsuz pek çok katkılarda bulunuyor.

Birden fazla sayıda insanın (iki kiş bile olsa) bir araya gelmesi bir topluluk olduğuna göre ve insan ilişkilerinde en yoğun ilişkilendirme ve etkilenim duygu anlamında olduğuna göre kazanım ve kaydenimler kaçınılmaz.

Bana göre paylaşımlarda en önemli kazanım; başka insanların yürek güzelliklerini tanımak, yararlı paylaşım amaçlarını duyumsamak, olumlu alanlarda yardımlaşmanın güzel atmosferini solumak ve bunlarla ruhumun doyuma ulaştığını hissetmektir. Bu güzelliklerin başka insanlarda da var olduğunu öğrenmek hümanist duygular anlamında beni zenginleştiriyor. Mutluluğumu ve yaşam sevincimi arttırıyor.

İnsanlarda aşırı hırsın, bu hırs uğruna insanlığa zarar verecek eylem yatkınlığının varlığını, bencilliği, kıskançlığı hissettiğimde ise üzülüyor ve zaman zaman kabuğuma çekilme gereksinimi hissettiğim oluyor, bu da ruhumun fakirleşmesine yol açma noktasına getiriyor ki, bu benim için duygu ve paylaşım anlamında bende büyük bir erozyona yol açabiliyor. Bu tür insanlardan hızla uzaklaşma isteği duyuyorum ve karamsarlaşabiliyorum. Bunu sevmiyorum. Bana toplumsal yönümü köreltici unsurlar olarak dönüşüm yapabiliyor. Bu karamsarlığı kişisel yeteneğim ve sinerjim nedeniyle bertaraf etmekte çoğu kez başarılı olabiliyorum, ama bu kez de kendimi biraz yorulmuş hissedebiliyorum. En kötü etkisi ise güven duygumun yitimi oluyor.

Dilerim sizi doğru anlayabilmişimdir sevgili mukeat. Saygılar...

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Sayın Monalisa ( Mona Lisa'yı bende çok severim )

Anlattıklarınız kendi ruh halinizse bana çok yakınsınız diyebilirim. İnsanların çirkinliklerini düşündüğümde karamsar , iyiliklerini düşündüğümde ki çok az düşünürüm (İnsanların çok azının menfaatını bir kenara atıp güzel düşünebildiklerine inanırım) mutlu olabiliyorum insanlar adına. Aslında bu kötü bir şey. onlar adına duyduğum üzüntü sizinde dediğiniz gibi Mona Lisa, kendime güvensizlik olarak geri dönüyor bana. Teşekkür ederim görüşleri için Mona Lisa. Konuyu aslında benim bir sorunum olarak açmamıştım ama ruh halimiz yakın diyebilirm.

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

toplum eğer tabuların,baskıcı kurallar yumağının altında eziliyorsa ruhunu kaybediyor demektir dolayısıyla ruhu olmayan bir toplum üretime ve yaratmaya yönelik çalışan zihniyle ve varoluşuyla doğan insana tahammülsüz davranacak,her sorgulayışında onu biraz daha öldürecektir..bu kaçınılmazdır çünkü değer üretemeyen bir toplum ölü bir toplumdur ve ''öldürmeye mahkümdur''

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Yer yüzünde pek çok kişilik ve pek çok farklı çevreler altında etkilenmiş kişiler var.. Pek çok dediğim 6-7 milyar ve bunların bir arada yaşamaları söz konusu.. Zor gibi görünüyor.. Nüfus bu boyutlardayken ne söylesek havada kalır, hatta havada bile kalmaz..

Bana kalırsa bu düzende hiç bir fikir belirtmemekten yanayım, nüfusun azalması fikrinden başka..

Dünya geri dönüşü zor bir depresyona girdi, en büyük ilacı ölüm görünüyor, yan etkisi öteki dünyadaki olasılıklar olarak göze çarpıyor..

Ynt: Toplum bizden neleri kısıtlıyor???

Aslında nufüs artıkça kısıtlamalar ve bunun neticesinde bir kısır döngü başlıyor.Nüfus hızla artıyor ve önümüzdeki 10 yıl içinde bir değişim olmayacağı artmaya devam edeceği söyleniyor.Bu kısır döngüden herkes payına düşeni fazlasıyla alıyor.Bu durumda toplum olarak bakmamız çok da iç açıcı değil.Sümeyra'nında dediği gibi değer üretmeyen/üretemeyen toplum ölüdür.

Sümeyra arkadaşıma aynen katılıyorum Toplumun örf ve adetleri uluslara göre değişen etik kurallar bizde var olan bazı özellikleri kısıtlamıyor yok ediyor.Bunların hepsine tabular deniyor.Bir nevi tabular adı altında özgürlüklerde insanlardan alınıyor.Aslında Toplumla yaşamak ÖZgürlüğün elinden alınması değil ama belirli seviyedeli ülkelerde bu durum böyle.Zaten insanlarrın en büyük ihtiyaçları özgürlük ve insanlarla birlikte yaşamak yalnız olmamak ama bu iki değerin birlikte yaşandığı çok az ülke var.

mukeat' Alıntı:

Toplu yaşamanın hayatımızdan neleri götürdüğü yada neleri getirdiği hakkındaki görüşlerinizi bildirirseniz sevinirim 🙂

Genişletmek için tıkla ...

Toplum bizden davranışlarımızı, düşüncelerimizi ve inançlarımızı kısar...
Bakalım etrafımıza,
Hindistanda bir inek kesmek istesek,
Arabistanda, islamiyet bir saçmalıktır desek,
ABD'de kapitalizme karşıyım desek,
acaba oradaki toplum bize nasıl bakardı. 🙂
Anlıyacağınız toplumlar insanları yozlaştırıyor...

kuşlar yavrularını kendileri gibi uçabilmeleri için zamanı gelince yuvadan iterler, uçmayı öğretirler, uçmalarını sağlarlar.
insanlar bu derece gelişmişliklerini de toplumsal yaşamaya borçludurlar. yeni doğan çocuk baskıya uğrar, bir şeylere zorlanır ve sonucunda içinde bulunduğu en küçük topluluğa(aileye) uygun bir birey olur. bu birey daha sonra sülalesine, kasabasına, şehrine, devletine, dünyaya, uzaya🙂 .... uyum sağlama sürecinde gelişir durur.
bana kalırsa burada toplumun amacı doğal olarak; rahat yaşayabilecek ve kendine benzeyen bir kişi yaratmaktır. aslında kişinin iyiliği istenmektedir burada, tıpkı yavru kuşu uçmaya zorlayan anne kuşun istediği gibi.
toplumun niyeti ne olursa olsun, yeni kişiler için oluşturduğu her engel aslında bireyin gelişimini sağlar. insan bu engelleri aştığı sürece ve karşı olabildiği sürece geliştirebilir kendini. düşünüyorum da engellerin kalktığını.... sürüngen oluruz sürüngen.!!!
toplum ne kadar kötü olursa olsun doğal işlevi insan yetiştirmek ve geliştirmektir.