yalnızlık

bedenen yalnız olmak tam olarak yalnızlık sayılmaz.ruhen yalnızlık asıl yalnızlıktır.kimine göre de asil bir yalnızlıktır.bir arkadaş ortamında yalnız hissediyorsanız yalnızsınızdır.evde tek başınıza neşeyle türkü söylüyorsanız yalnız sayılmazsınız.

işte bu yalnızlıktır, kelimelerden başka başvuracak şeyinin olamamasıdır yalnızlık...

Gülerek başlıyorum.
Yalnız kalamam gibi. Kalsam bile kendime oracıkta bir hayalle canlı tutarım. Anılarımda yaşarım. Geçmiş gözlerimin ucunda...

Bir çok insan yalnızlıktan bahsede bir çoğu yalnızca konuşur. Ama hiçbir zaman yalnız olamaz. Beden yada fikren hepsi gereksiz birer tabu gibi.

İnsanı ayakta tutan ve yalnız bırakmayan hislerdir.
Ki insan yaşama hissi yüzünden ayaktadır. Hissettikçe yalnız olamayız...

Yanlızlık herzaman mümkündür ve değişkendir.
On kişinin içinde bir konuda farklı düşünüyorsanız ve diğer Dokuz'u benzer düşünüyorsa o an orada yanlız kaldınız demektir.
Yanlızlık heryerde mümkündür
tekbaşınaykende mümkündür kalabalıktada
Ne kadar farklılaşırsanız o kadar yanlız kalırsınız

yalnızlığı unutmak için yazma çabalarım -gece

Adam yüzünü toparladı ama özünü onaramadı adam.

Geceye vardı yalnızlığından bir yudum aldı daha fazlasına dayanamadı ama adam.

Sözler vardı cebinde aman aşımına- aman aşımı çünkü boşverilmesi gerekiyordu bu kadar zamandan sonra- uğramış, alıcısı düşmüş sözler, özlerini yitirmiş sözler, bir hışım, attı, boşalttı cebini.Peki cebini boşalttığı gibi boşaltabilecek miydi içini. Kelimeleriydi birtek dökebileceği derdini, cebinden attı ama içinden atabilecek miydi geçmişini. Onlarsız o kendi olamazdı belki de kendi olmaktan kurtulmalıydı.Kendi olmaktan kurtulmak, geçmişten, önyargılardan, acılardan anılardan kurtarabilmek kendini. Kendi olmaktan kurtulmak yeni bir kendi yaratabilirdi, kendini bilmeyen bir kendi. Bu hepsinden iyiydi.

Bu yüzden aldı bir yudum daha aldı yalnızlıktan, başlangıçta zor gelirdi ama nasılsa zamanla yalnızlığın yalnızlık olduğunu unutacaktı. Onu esir eden duyguları, hayalleri, anıları bir kenara savuracaktı. Kim diyebilirdi ki yaptığının yanlış olduğunu, herkes nasılsa yaşamıştı ve anlardı bu durumu.

Yüzünü birazca ekşitti ve yudum daha aldı yalnızlıktan adam artık alışıyordu, hiçkimse kalmamıştı geride ya da hiçbir şey.Sanki yeni bir şeyler yaratılıyordu, geçmişi olmayan bir şeyler, onu ebedi şimdide tutabilecek bir şeyler...

Yalnızlık soğuk, dondurucu bir soğuktu yalnızlık.Önce üşüyordunuz, sonra titriyordunuz dişleriniz vuruyordu birbirine, karşı koymaya çabalıyor, şarkılar söylüyordunuz, sonra sesiniz tükeniyordu, gözlerin kapanması daha cazip geliyordu, teslim oluyordunuz farkına varmadan tatlı tatlı ele geçiriyordu yalnızlık...


Yüzü iğreti bir hal almıştı adamın, özüne belki daha yakındı şu an ama bilmiyordu, öz ne demek onu bile.Son damlası için uzandı ağzı şişeye, neden yaptığını bilmeden bir alışkanlık sebebiyle.

Ve gözlerini açtı adam sadece karanlıktı karşısında dikilen, "Ne de çok hayal etmişim dedi." adam. "Yalnızlık ondan kaçabilecek gücün varsa güzel!" dedi kendi kendine-acaba var mıydı artık o kendi- ve bilmediği yarını düşünmeden uykuya koyuldu...

"Önce kelime vardı" diye başlıyor Yohanna'ya göre İncil. Kelimeden önce de Yalnızlık vardı. Ve Kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık... Kelimenin bittiği yerden başladı. Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.
Oğuz ATAY Tutunamayanlar, sf. 154

Yalnız kalan insan düşünmeye itilir, kendi sesini dinler, kendiyle uzun tartışmalara girer. Mecazi ya da gerçek anlam farketmez; yalnızlık, insan kaldırabildiğinde her zaman kişi için faydalıdır. Belki ardından melankoli gelir kim bilir? Bilge; kalabalık bir pazar alanında kendi kendine fısıldayandır. F.N.

Bu dünyaya yalnız gelen insan ,aslında hayatı boyunca hep yalnızdır.Yalnız olmadığını düşündüğü zamanlarda kendisine bir şeyler kattığını düşündüğü ve diğer varlık ya da insanlar dediği aslında yine kendisinden başkası değildir.Öyle ya siz düşünmezseniz , hayal etmezseniz , kabul etmezseniz size kim düşündürtebilir ve kim kabul ettirebilir?
Ölesiye ve sonsuz bir yalnızlık.....
Ne kadar korkutucu geliyor değil mi insana?
Belki de işte bu korkutuculuk insanı yalnızlıktan kurtaran "YALNIZ DEĞİLİM" hayalini kurdurtuyor...

Var olanın varlığından şüphe eden için yalnızlık var mıdır?
Var olanın varlığını garantileyen için yalnızlık olmamalıdır
Var olanın varlığı var edene ihtiyac olduğunu gösterir o halde yalnız değildir
Peki var olan yoksa o halde ben yokum ben yoksam yalnızlık bir nitelik olarak nasıl olur da var olur . Yalnızlık bir nitelik ise bir var olanı işaret etmeli e e e var olan yoksa işaret etmesi niye ve nasıl
İyisi mı ben varlık ve var olanın varlığını garanti altına alıp yalnızlık niteliğini bir yanılgı olarak sunayım ve ümit ile neseleneyim.

yalnızlık güzeldir

yalnızlık kendi aynamızın karşısına geçtiğimizde, gözlerimizi gözlerimize dikip derinliklerimize baktığımızda bize gülümseyendir.Bizi arıtan ve bize bizi anlatandır.Güç ,yalnızlıkta bilenir.

Yalnızlık, insanın çevresinde insan olmaması demek değildir. İnsan kendisinin önemsediği şeyleri başkalarına ulaştıramadığı ya da başkalarının olanaksız bulduğu bazı görüşlere sahip olduğu zaman kendisini yalnız hisseder.

Carl Gustav Jung

- bir insan mutluluğun kaynaklarını ne kadar kendisinde bulabiliyorsa o kadar daha fazla mutlu olacaktır. - Schopenhauer
kendine yeten insan toplumdan soyutlanır çünkü bunu hisseden kalabalık bir biçimde onu dışlayacaktır.önemli olan bir sahip olduğunuz argümanlar.size yetiyor mu yani bir başına idare edenlerden misiniz yoksa diğer kalabalıktan mı -

MrGedek' Alıntı:

- bir insan mutluluğun kaynaklarını ne kadar kendisinde bulabiliyorsa o kadar daha fazla mutlu olacaktır. - Schopenhauer
kendine yeten insan toplumdan soyutlanır çünkü bunu hisseden kalabalık bir biçimde onu dışlayacaktır.önemli olan bir sahip olduğunuz argümanlar.size yetiyor mu yani bir başına idare edenlerden misiniz yoksa diğer kalabalıktan mı -

Genişletmek için tıkla ...

Merhaba . Schopen emmiyi ben de severim lakin . Üstte yazdığınız alıntıya şerh düşmeli.insanın kendine yetmesi neden onu toplum dısına itsin ki ? Tamam toplumla aynı seviyede olmadıgı kesin böyle bir insanın lakin onu da icsellestirecek bir kısım insan mutlaka olmuştur. Brahman inziva dan çıktıktan sonra ona inanıp dinleyen onu sevenler milyonlara ulaşmamış mı o yalnız değil di.aklıma daha fazla ornek gelmiyor siz bana yardımcı olun . Yalnızlık yanılgısı insana umutsuZluk getirir. Hiç birimiz yalnız değiliz yanımızda bir insan olmaması yalnızız demek değil çünkü üstte Schopen emmi kendine yetmekten bahsetti. Bunun da bir sürü yolu olsa da temel fikir din dir . Din insanı yani inanan insan yalnız olmadıgını bilir

yalnızlık, farkında olan için bir hafifliktir. paylaşıldıkça çoğalan bir hafifilik hem de...

nejdet' Alıntı:

yalnızlık, farkında olan için bir hafifliktir. paylaşıldıkça çoğalan bir hafifilik hem de...

Genişletmek için tıkla ...

Yalnızlığı nasıl paylaşabilirsiniz ki : )

insanı tecrit altında olmadığı zamanlarda yalnız olabileceğine inanmıyorum. Bir devin rüyasını yaşıyor olsak bile; o rüya içerisinde varlığımız boyunca bize yön biçim verecek unsurlara yani diğer insanlara ihtiyacımız var. Hayatlarımız genel olarak seçimlerimizin ve tercihlerimizin sonuçlarıdır. Ve hür irade kendi ile yüzleşmediği zamanlarda dahi ortadadır. Bir itilmişlik dışlanmışlık yahut kaynaşamama durumu bile bizim hür seçimimiz olduğuna göre kendimizi ittiğimiz yada çektiğimiz yalnızlık gönüllü bir izalasyon durumudur.İnsan bütün olarak bunlarla yaşama gücüne sahip olmasa da parça olarak aldığı kısımları rahatlıkla hayatına katabilir. Ses istemiyorum diyerek inzivaya çekilen tipler bile hep bir gözlem içerisindeyse biz hangi yalnızlıktan söz ediyoruz.

yalnızlık bir ünlem olarak çıkıyorsa cümle içerisinde pişmanlıktır; yüklem olarak çıkıyor ise bir tercihin belirli belirsiz sonucudur yani risktir.. Yenilir yada yutulur bir şey değildir kanımca.. çünkü kişi yüzleşemediği veya ulaşamadığı noktada bu yolu tercih eder ki içinde bir yerlerde bu konuda samimi değildir.

yalnızlık bir ünlem olarak çıkıyorsa cümle içerisinde pişmanlıktır; yüklem olarak çıkıyor ise bir tercihin belirli belirsiz sonucudur yani risktir.. Yenilir yada yutulur bir şey değildir kanımca.. çünkü kişi yüzleşemediği veya ulaşamadığı noktada bu yolu tercih eder ki içinde bir yerlerde bu konuda samimi değildir.[/QUOTE]

Kendisiyle yüzleşemeyen insan,kendisiyle barışamamış insandır.Yalnızlıktan korkar çünkü kendisinden korkar...Başka öznelere katılarak veya onları kendisine katarak
kendi varoluşundan saklanır...Saklambaç oyunu ergeç bitecektir.