Referanduma Evetse neden evet? Hayırsa neden hayır?

Referandum sürecinde herkesin kafası karışık.

Hayırcılarda dolaşan emailler; (evet denirse)

emeklilik yaşı düşecek,
emekli maaşları düşecek,
yıpranma hakkı gaspedilecek,
hamilelik izni düşürülecek,
bütün sağlık hizmetleri paralı olacak vs...

Evetçilerde de (hayır denirse);

Askeri rejimin dikta ettiği anayasayı aynen savunmayı,
o günlerde işkence görenlerin haklarını savunamayacağını,
hakimlerin savcıların ve siyasetçilerin görevine dönme olasılığı,
Kenan Evren'e yargı yolu,
memurların toplu sözleşme yapabilmesi,
askerlere sivil yargı yolu vs...

Şimdi burada bunlar doğrudur ya da yanlıştır demiyorum. Bu konuyu siyasallaştırıp futbol taraftarı gibi tartışmayalım...

Gerçekte EVET ya da HAYIR dersek ne olacak? Bunu açıklığa kavuşturalım...

Yürütme, yasamanın yerine geçmiştir.Bu haliyle bu oylama, bir referandum değil plebisittir, dayatmadır.EVET ve HAYIR ın bu denli birbirinden farklı konuları kapsamış olması ve adeta sıkıştırılmış/konsantre bir paket olması nedeniyle gene kötünün iyisini aramak durumunda bırakılmıştır insanlar.Maddeler tek tek oylatılabilir veya birbirine yakın meseleler bir grup oluşturabilirdi.O yüzden ne EVET ne HAYIR.Oy kullanmayı düşünmüyorum.

bence gayet açık bir cevap bu akp'nin yaptıklarını herkes gördü yaşadı ülkeyi ne hallere soktuğu gayet açık ve buna mütabıken bu gidiş hatlı bir partini ülkenin tümü ve gelceği açısından doğru karar veremeyeceği gayet açık akp tümü değil sadece yandaşlarını destekliyor bunuda biliyoruz evet diyen hangi mantıkla evet diyecek kişileri göz önüne getirirsek gayet açık hayır diyenler bilerek veya bilmeyerek hayırlı bir iş yapacaklar bu da açık ülkenin tümüne hizmet verebilecek bireysel değil toplumsal gelişimi destekleyek bir parti olsaydı kesinlikle sonuç evet olurdu ama bu tarif içine akpyi koymek olanaksız...

Devletin Anayasası- öyle bir Anayasa ki; kapanın elinde kalan, parça pinçik kendi realitesinde boğulmuş!( o devletin-bu devletin hukuğundan alınma), sivil istikrarsızlıktan- asker vesayetinde, olağanüstü haller diye addedilen zamanlarda dikta edilen, yargı yolu kapalı md.ler, birbiri ile çelişen hükümler, Denetleme/dokunulmazlık denince herkesimin(kuvvetin) kendi tarafından yonttuğu...vs.

ben sıradan bir vatandaş olarak;Bu devletin anayasasının siyaseten tasfiye çalışmaları değil, sağ duyulu..,Hakimler-Savcılar-serbest Hukuk adamları-söyleyecek söz-/birikimi olan siyaset üstü kurulan bir komisyon ve periyodik denetleme/tartışma kurulu oluşturularak ve oldu-bittiye getirilmeden(2-3 yıl herneyse),köklü reform içermesini mutabık kalınan anayasa metninin izahatının da halka açık kritiğinin yapılarak,referanduma sunulmasını arzu ediyorum.

yüzyetmişküsur madde bilmem ne kadar geçici md.si olan anayasanın, 26 maddesinin hangi kriterlere hangi öncelliğe hangi ağızlara bir parmak bal çalınmaya-sindirmeye-politikaya alet edilmesine ve politik gruplara ayırt edilen vay hayırcıysan sen de şunlardansın bunlardansın, yetmez ama ama.. denmesine güç hiyerarşisine- lidere oynayan zihniyete karşıyım.

tamam.oturup anayasanın tamamını okuyup karşılaştırmak-anlamak vatandaş olarak sorumluluğum...da.. kardeşim nerede bu 1.dereceden memur kılınanlar..Bu kadar mı ateşten gömlek.. sorumluluktan mı-sorumsuzluktan mı bu komedi-bu demagoji

eğer/halen - buysa durum ben de, yetmez tabii : ) neyleyem ki herişte bir Hayır vardır demek zorundayım : )

hayır oyumun gerekçeleri

Öncelikle en önemli nokta 26 maddenin tek bir oylamayla referanduma sunulması. Belki ben 20 tane maddeye evet demek istiyorum, ama 6 tanesinin ülkenin zararına olacağına inanıyorum? Hükümet bana bir iki ucu boklu sopa veriyor bu şekilde oylama yaparak. 6 tane potansiyel zararlı maddeyi reddetmek uğruna 20 tane olumlu maddeden feragat edebilir miyim? Bir vatandaş olarak bana yapılan şey büyük bir haksızlık gibi görünüyor bana.
CHP Venedik komisyonunun yayınladığı “seçimlerde uyulması önerilen prensipler” olarak çevrilebilecek “The Code of Good practice” dokümanını kaynak göstererek, bu kadar çok değişikliğin tek bir oy hakkıyla oylamaya sunulmasının ahlaki olmadığını belirtmiş. Açıkçası aramama rağmen sözkonusu maddeyi ben bulamadım, ama pratikte doğru bir noktaya değinmişler. “Paket programı al ya da alma” şeklindeki oylama, demokratik bir yaklaşım değil gibi geliyor bana.
Gözüme çarpan maddeler şu şekilde (Kararmilletin.com sitesindeki halleriyle – yeni eklenen kısımları italik olarak belirttim):
Halihazırdaki maddeye eklenen kısım bu. Çok güzel, ama zaten pratikte bu grupların haklarını 10. maddeye aykırı bulup Anayasa Mahkemesine dava açan kimse var mıdır bilemiyorum. Mantığım muhtemelen olmadığını söylüyor.
Bu da çok güzel, lakin zaten bu maddenin ilk cümlesi bu sonradan eklenen kısmın ilk cümlesini gereksiz kılmıyor mu? Sonradan gelen cümleler de “biz bunu korumadık, sizi fişledik ama isterseniz bunu değiştirebilirsiniz” manasına geliyor gibi görünüyor bana. Beni en başta doğru ya da yanlış bir şekilde fişleyen ve profilleyen – yani özel hayatımın gizliliğini umursamayan bir otoritenin sırf ben istiyorum diye bilgilerimde değişiklik yapacağına nasıl inanabilirim ki? Aynı maddede “kimsenin üstü hakim kararı olmadan aranamaz” gibi bir ifade de geçiyor. Ayrıca son yıllarda sürüyle dinlenme izlenme vakası oldu ve özel hayata dair bilgiler gazetelerde yayınlandı, tvlerde konuşuldu. Anayasanın bu maddesinin şimdiki haliyle hükümeti özel hayatın gizliliği ilkesini korumaktan nasıl alıkoyduğunu anlayabilmiş değilim. Ortada ya bir beceriksizlik ya da ikiyüzlülük var.
Sanıyorum burada askerlikten bahsediyor. Erkekler asker kaçağı vs ise yurt dışına çıkması engellenebiliyordu. Şimdi ise yurt dışına çıkışta asker kaçağı olup olmadığına bakılmayacak benim anladığım kadarıyla. Bu maddede bir çelişki var. Eğer sen tüm erkeklerin (sağlık açısından uygun olduğu sürece) askerlik yapmasını şart koşuyorsan, o zaman askerden kaçmak için yurt dışı seçeneğini kullanmak isteyenlerin de önüne geçmen gerekir. Zira yurt dışına kaçmak ile atıyorum polis/asker taramalarından kaçmaya çalışmak arasında bence bir fark yoktur. Parası olan yurt dışına kaçabilir, parası olmayan yakalanıp askere gönderiliri demekten farklı olmuyor bu. Bu madde beni fena halde kıllandırıyor zira cemaatçilerin özellikle Amerika’da bağlantıları ve kaynakları olduğu herkesin malumu. Silahlı Kuvvetler’e katılmak istemeyen bir cemaatçi için yurt dışına kaçmak çocuk oyuncağı. Bu madde sadece ve özellikle bu sebeple konmuş gibi geliyor bana. Oğlu askerlik yapmayan bir başbakanın hükümetinden beklenebilecek bir şey tabi.
Bu madde devlete çocuk istismarlarını önleme konusunda daha önce var olmayan nasıl bir güç veriyor anlayabilmiş değilim. Kanunun eski halinin istismarları önleme açısından bir eksiği olduğunu düşünmüyorum:
Bu madde ya benim göremediğim derin bir anlam taşıyor ve devlete şu anda sahip olmadığı bir yetkinlik/güç veriyor ya da tamamen laf salatası bir değişiklik. Maddenin şu andaki hali sokaklarda yaşayan binlerce, belki yüz binlerce çocukla, aileleri ya da çocuk esirgeme kurumlarında, cemaat okulları ve kurslarında, ışık evlerinde istismar edilen çocukları korumayan, ya da koruyamayan devletin önünde nasıl bir engel de üstteki değişikliğe ihtiyaç duyulmuş açıkçası merak ediyorum. Sanki bu madde de esas önemli maddeleri kabul etmemiz için konulmuş maddelerden birisi.
Bu maddeyi AKP memurlara toplu sözleşme hakkı tanıyacağız diye tanıtıyor. Ancak çok önemli bir nokta var o da “Kamu Görevlileri Hakem Kurulu” kısmı. Madde basitçe diyor ki, memurlar ve idare anlaşamazsa olayı Hakem Kuruluna taşırlar ve bu kurulun kararı kesindir (yargıya taşınamaz). Diğer bir deyişle idare memura şartları kabul ettiremezse, hakem kurulu ettirir ve onların sözü son sözdür. Hakem kurulunu kim kuruyor? Hükümet. Yani aslında değişen hiç bir şey yok. Memurlar işçilerinki gibi bir toplu sözleşme hakkına sahip değiller, göstermelik bir kurul oluşturuluyor sadece. Teoride kurulun tarafsız olması gerekir elbette, ama pratikte ne olacağını kestirmek çok zor değil.
Yani siyasi amaçlı grev de yapılabilir, siyasi amaçlı grev yapan işçiler işyerine zarar verirlerse maddi zararı karşılamak zorunda bırakılmazlar. AKP bunu “grev hakkının önündeki engel” olarak gösteriyor. Ne alaka? İşçiler özlük hakları için grev yapmalıdır, siyasi görüşlerini iş ortamına taşımamalıdırlar. Bence kanunun eski hali daha doğru. Bu durum işverenlerin işe birisini alırken siyasi görüşlerini de araştırmaları için sebep veriyor. Eğer bir çalışan X bir partiye üye ise işveren “bu adam siyasi sebeplerle işyerinde grev yapabilir, grev organize edebilir, ben de kanunen hiç bir şey yapamam, ayrıca grev sırasında hır gür çıkarsa işyerime zarar gelirse masraf benim cebimden çıkar” diye düşünerek mümkün mertebe apolitik insanları işe almaya çalışacaktır. Şimdiki durumda işverenler için bir çalışanın politik aktifliği potansiyel bir tehdit değildir. Çalışan siyaseti işyerine getiremiyor şimdiki kanunda. Ancak değişiklik buna olanak tanıyor. Yani hükümet gizli bir el yardımıyla siyasi olarak aktif vatandaşların iş bulma ve hayatlarını kazanma haklarının altını oymaya çalışıyor gibi görünüyor. Belki paranoyakça düşünüyorum ama gayet olasılık dahilinde bir şey bu.
Memurların aldıkları disiplin cezalarına yargı yolu ile itiraz hakkı açtığı söyleniyor, ancak benim bildiğim kadarıyla zaten bu pratikte uygulanan bir şey. CHP’nin sitesindeki “neden hayır” broşüründe ilgili maddenin, 2003 yılında mecliste kabul edilen Birleşmiş Milletler Siyasi ve Medeni haklar sözleşmesi ile iç hukukun bir parçası haline gelen “adil yargılanma hakkı” kapsamında olduğunu ve zaten pratikte disiplin cezası alan memurların bunu yargıya taşıyabildikleri belirtilmiş. Çok da elzem bir değişiklik değil.
Bu madde bence iyi bir değişiklik. Evet demek istediğim bir madde bu.
En çok yaygara koparan maddelerden birisi bu. Mevcut durumda tüm üyeleri Cumhurbaşkanı seçiyor, ve şimdiki Anayasa mahkemesi üyelerinin 5 tanesini Abdullah Gül seçti. YEni halinde üyelerin bir kısmını Meclis oylaması belirleyecek. Değişiklik teoride kötü değil, ancak muhalefetin karşı çıktığı şey şu: “şimdi bu rakamı 11′den 17′ye çıkarırsak, AKP yine kendi yandaşlarından oluşan 6 yeni üye seçecek, ve Anayasa Mahkemesinden istediği kararı çıkartabilecek. Buna ileride açılabilecek Yüce Divan davaları da dahil. “
Pragmatik düşünelim – Anayasa mahkemesi üye sayısını 11′den 17ye çıkarmak için iyi bir sebep var mı? Ben açıkçası göremiyorum. Peki atamaları Cumhurbaşkanı’na ek olarak meclis oylamasına sunmak için iyi bir sebep var mı? Aslında var, demokratik bir seçim olacak nihayetinde. Muhalefetin endişesi haklı mı? Evet haklı, zira AKP an itibariyle 336 milletvekiline sahip, bu da salt çoğunluk sağlamak için ilk değil ikinci tur oylamayı beklemek dışında yapması gereken bir şey yok (ilk turda 2/3 çoğunluk gerekiyor, eğer o olmazsa 2. turda salt çoğunluk aranıyor). Yani AKP için yeni üyeleri istediği kişilerden ataması çocuk oyuncağı. Aynı türden bir değişiklik Hakimler ve Savcılar yüksek kurulu için de düşünülüyor:
Halihazırda üye sayısı Başkan (Adalet Bakanı) dahil 7. Kanunun yeni hali teoride kötü değil, sadece Cumhurbaşkanı’nın atayacağı isimler değil, İdari ve Adli hakim ve Savcıların seçeceği (ki yeni kurulun yarısını yargıçlar ve savcılar oylama yaparak kendileri seçiyor) isimlerden oluşacak. Cumhurbaşkanı’nın atayacağı üye sayısı 4. Hakimler ve savcıların seçeceği üye sayısı 11. Geri kalan üyeler Yargıtay, Danıştay, Adalet Akademisi arasından seçiliyorlar. Bu madde de evet diyebileceğim bir madde. Ancak muhalefetin endişesini yine haklı buluyorum. Eğer AKP söylendiği gibi kendi yandaşlarını hakim ve savcı olarak atarsa memlekette zaten ağır aksak işleyen adalet bu sefer belli bir zümrenin tarafına kayabilir. Cemaatlerin nasıl işlediğini az çok bildiğimiz için bence bu da çok yüksek olasılık. Ayrıca AKP mevcut durumun işleyişi nasıl baltaladığını anlatma zahmetine girmemiş. Değişiklik niye gerekli? Var olan sistemdeki eksiklik ne ki 7 kişiden 22ye çıkarıyoruz üye sayısını? Bu belli değil.
Ancak bu otomatikman darbecilerin yargılanması manasına gelmiyor zira hukukçuların söylediğine göre sorumluluk bir kere kalktıktan sonra kişi geriye dönük olarak sorumlu tutulamaz. Yani darbecilere yargı yolu açılacak belki, ama yargılanacaklar mı? Hukukçular . Göstermelik bir madde. Anladığım kadarıyla muhalefetin “darbe teşebbüsü yaptığını iddia ettiğiniz adamları içeride tutuyorsunuz ama darbeyi gerçekten yapan insanları yargılamıyorsunuz” eleştirisine bir cevap olması düşünülmüş, ancak pratikte bomboş bir değişiklik gibi görünüyor.
Özetle, AKP’nin yapmak istediği değişikliklerin bir bölümü göstermelik ve mevcut durumdaki eksiklikleri düzeltmeye yönelik değil. Önemli değişiklikleri kabul ettirebilmek için araya eklenmiş “tabak süslemesi” gibi görünüyor. Esas önemli değişiklikler teoride faydalı görünse de AKP’nin bugüne kadar nasıl iş yaptığını 8 yıldır yeterince gördüğümden muhalefetin endişesini ben de taşıyorum. İyi niyetli olduklarına zerre inanmıyorum ve bu sebeplerle referandumda hayır oyu vereceğim.
Umarım bu yazı “hayır da niye hayır?” diye düşünen, sırf AKP olduğu için hayır oyu vermenin doğru olmadığını düşünen ve tereddütte olan ve referandum oylamasında muhalefetin ve hükümetin çingene kavgasını andıran atışmalarından sıkılıp elle tutulur bilgi arayan ve kendi kararını vermeye çalışanlara faydalı olur

Hayırdan yana kullanacağım çünkü Yök bigi bir kurumu urtadan kaldırmak gibi bir fırsat elimize geçmişken ( Anayasaya yökün kaldırılmasına dair bir madde eklebilme olasılığı varken) bunu yapmamış olmasından dolayı hayır ...

tribalistic' Alıntı:

Yürütme, yasamanın yerine geçmiştir.Bu haliyle bu oylama, bir referandum değil plebisittir, dayatmadır.EVET ve HAYIR ın bu denli birbirinden farklı konuları kapsamış olması ve adeta sıkıştırılmış/konsantre bir paket olması nedeniyle gene kötünün iyisini aramak durumunda bırakılmıştır insanlar.Maddeler tek tek oylatılabilir veya birbirine yakın meseleler bir grup oluşturabilirdi.O yüzden ne EVET ne HAYIR.Oy kullanmayı düşünmüyorum.

Genişletmek için tıkla ...

Bilmez misin be tribalistic: "susmak, kabul etmektir!"(?)

Bana göre ne getirip ne götüreceğinden ziyade bu işi tamamen siyasal bir malzeme haline getirip ,insanların özgür iradeleriyle oynuyorlar , ama yinede hayır diyorum akp nin kendini sağlama alma çabasından ,kendi çıkarlarını düşünmesinden başka bir şey degildir .

yapılsa bir referandum şöyle ki
oylansa düzen evetsiz hayırsız
amma değişsin öyle bir laf söyle ki
olmasın şu halk bir daha müşteki

haha haa
çoğumuz yine neyi oyladığını bilmeden
evet hayır oylayacak
hoho hoo
o da bir şey mii
daha çoğumuz niye oyalandığını bilmeden
öbür tarafı boylayacak

endlesslive' Alıntı:

haha haa
çoğumuz yine neyi oyladığını bilmeden
evet hayır oylayacak
hoho hoo
o da bir şey mii
daha çoğumuz niye oyalandığını bilmeden
öbür tarafı boylayacak

Genişletmek için tıkla ...

Tümüne katıldım.Süper bir tespit.

Hem evet hem hayır desem
kimseyi incitmesem
diyorum...
.
.
.
Gerçekten tereddütteyim ben de.
Ne desem ülkem ve halkım adına hayırlı olur acep???

işte fark ortada!... kara mizah bu olsa gerek...bilmem ağlasam mı ağlamasam mı : (

Referandumda külliyen ve kesinlikle HAYIR! Aksine bir tereddüt kırıntısı bile duymayacak biçimde. Neden HAYIR'ı anlatmak için gerilere gitmek gerek:



Şemdinli'de bir kitapçıda el bombası patladı. Hemen oracıkta bazı ordu mensupları yakalandı ve araçlarından kitapçının krokisi çıktı.



Bu kadar adi ve bayağı bir düzmecenin mantık dışı olduğu çok açıktı. Bu mensuplarını ordunun savunacağı belliydi. Çünkü ordu bir mensubuna birisine suikast yapma emri verirse, ne eline kroki verir, ne de el bombası. Hedefi bildirir, suikastçı en az bir hafta araştırma ve keşif yapar, sonra bir akşam hedefin ensesine soğuk bir namlu dayanır. Civv. Namlu ısınır. Geçmiş olsun, tanrı taksiratını affetsin. Budur. Suikast böyle yapılır. El bombası suikast için en uygunsuz ve güvenilmez, hedef açısından garantisi en düşük ve suikastçi açısından en riski yüksek silahtır.



Bu olayda ordu mensuplarının bir istihbarat çalışması yaptığı açıktır. Onlara tuzak kurulmuş ve orada oldukları anda bomba patlatılmıştır.



Neden? Mensuplarını doğal olarak koruyacak olan ordunun tepesine binmek için bahane yaratmak amacıyla tabii ki. Tüm işletilen süreçlerin, psikolojik yıpratma, ihanet, yalan, iftira kampanyalarının bu da bir parçasıdır.



Aslında çamı tepeden budayacaklardı. Hedef 27 Nisan bildirisinin mimarı Büyükanıt idi. Tepeden budadınız mı çam yaşamaz. Amaç buydu. Tepeyi budayamadıktan sonra alt dalları budamaya çalışmakla yetinmek zorunda kaldılar. Yoksa aslında tepeden budayıp işi bitireceklerdi.



Fakat yargı oyunu bozdu. Büyükanıt'ı bu şimdiki yaygınlaştırılan iftiralarla suçlayıp terör örgütü başı ilan eden savcının görevden uzaklaştırılmasıyla ordunun yanına yargının da konulup hedef alınması gerektiği ortaya çıktı. Yargıyı F tipi örgütlenme yeterince ele geçirememişti, hala korkmamakta direnen yargı mensupları vardı.



Ordu üzerindeki yıpratma kampanyalarının etkili olması için yargı saf dışı edilmeliydi. İftiralarla saldırılmak istenen kimselere doğru dürüst dokunulamıyordu, üstelik korkmayan, yılmayan bir savcı ibreti alem olsun için emredildiği üzere hızlı bir şekilde infaz edilememişti, yargı çekilen iplere oynamakta direniyordu!



İşte anayasa değişiklik paketi ile amaçlanan da budur... Çekilen iplere oynayan bir yargı yaratmak!



Ordunun yıpratılmasının amacı nedir, onu artık tekrar etmeyeyim. Kuzey Irak'ta un var, şeker var, yağ var, niye hala helva yapmak için bekliyorlarsa, işte o. Açılım kıvama gelecek, helvaya İskenderun deniz çıkışı fıstığı da eklenecek, o eklenmeden helva pek bir yavan olur, bir işe yaramaz da ondan...



Atatürkçüler de o yüzden hedef, ulusalcılar da o yüzden, hep İskenderun'u içine alması istenen Kürt devletinin önündeki engeller oldukları için...

şehir dışında olacağım için seçimde bulunamayacağım, ama seçimde bulunsam da oy kullanmayacağım,, tarafsız olduğumdan değil, bu işlerden anlamadığımdan... hayır diyenleri dinliyorum mantıklı geliyor, evet dinleyenleri dinleyince de öyle, babamı dinlerken de hak veriyorum bazen... yasa çıkarma işini de bize verdiler ya neyse... yakında ülkeyi de biz yönetiriz, kim bilir demokrasi, cumhuriyet falan gelir...

egemenlerin çıkarlarına hizmet eden bir sandıkta ister evet ister hayır ister geçersiz oy atın bu bir tek şeyi gösterecek. Halkın mevcut düzene ne kadar ve nasıl bir eğilim içerisinde olduğu gerçeğini..

Benim düşünceme göre, krallığı için özgürlük isteyen bir kral kendisi için hiç bir şey isteyemez. Aynı şekilde kralı için özgürlük isteyen bir halk da kendi için hiç bir şey isteyemez.. Kumarhanelerde olduğu gibi her zaman kasa kazanır ve toplumsal statüko farklı biçimlerde kapitalist normlarıyla hayatlarıızı eker biçer ve son olarak bizi keser..

Ne yönetenler nede yönetilenler J.J Rousseau gibi birey ve toplum bilincine varmadan önümüze paketler halinde sunulan her sandığa ne evet nede hayır.. yalnız be yalnız boykot diyorum..

Boykot diyorum.

Daha demokratik kapsayıcı bir anayasa için BOYKOT!

Aslında,evet yada hayır demek de bu sistemin kabulüdür...O yüzden, ikdidar savaşı verenlerin savaşıdır.Benim ikdidar savaşımı var olanlar savunamıyacagına göre,kendi savaşımı bunların dışında geliştirmek dogru olacaktır...

Ben bu sistemin dışında daha güzel bir ,yaşam oldugunu düşünüyorum yada tüm insankların yaşanır bir dünyası münkünken,neden bunların evetlerine ve hayırlarına alet olayım.Birilerinin yanlış yapması benim yanlış yapmamı gerektirmez.O yüzden oylamaya katılmamak en dogru karar olacaktır.

Boykot en dogru karardır...

Hazır aklıma gelmişken bir fıkrayla bitireyim uzatmadan...


Gazeteci Mine KIRKKANAT'tan bir fıkra...

"Mesele yok!

Fıkra: Ağanın yokluğunda mülkünü basan haydutlar, köyü bekleyen birkaç korucuyu öldürmüş, evleri talan etmiş, ağanın karısı dahil tüm kadınları kaçırmış, hepsinin ırzına geçmiş, sevgili okurlar.

Ağa köye döndüğünde öfkeye garkolmuş, karısını da pek severmiş; takmış adamlarını peşine, iz sürmüş, bulmuş haydutları, hepsini kılıçtan geçirip hem kadınları kurtarmış, hem de çalınan malları.

Karısıyla baş başa kaldıklarında sormuş: “Sana da bir şey yaptılar mı hatun?” Hanım, başını eğmiş: “Yaptılar ağam. Ötekilere ne yaptılarsa bana da yaptılar.”

Ağa deliye dönmüş: “Sen kim olduğunu söylemedin mi? Ağanın karısıyım demedin mi? Buna rağmen mi dokundular?”
Hanımın boynu iyice bükülmüş: “Söyledim Ağam, söyledim. Benim altıma halı serdiler, ötekileri toprak üstü hallettiler...”

Yorum: Hayır diyen için mesele yok! “Evet” diyene de zaten halı sererler...



Selamlar...

Bir yandan 12 eylül anayasası değişmeli diyoruz o yüzden EVET öte yandan değişikliklere bakınca kendi koltuğunu sağlamlaştırma demokrasiye bir darbe görüyoruz o yüzden HAYIR...
??
!!
bu durumda vicdanım BOYKOT'un verilebilecek en doğru karar olduğunu söylüyor.

Gelmiş geçmiş oy-a-lamalarla olduğu gibi, bu oy-a-lama ile de alakadar olmuyorum.

Boykot diyenler ,siz de biliyorsunuz ki boykot demek "Evet" demekle eş değer.Susmak, kabul etmektir bilirsiniz. Bu sadece "evetçiler"in işine yarayacak. Hangimiz bu düzenden daha iyi daha güzel bir düzenin/sistemin olmadığını düşünüyoruz?
Siz de biliyorsunuz biz 68'lerde değiliz ki salonlara : "Sağ sol yok boykot var!" diye pankartlar asıp kitlesel destek bekleyelim.